10. Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Diyarbakır 3.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2018 tarihli ve 2015/245 Esas, 2018/315 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2018/1305 Esas, 2020/1664 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Sanığın etkin pişmanlık kapsamında ismini verdiği kişiler açısından inceleme yapılmadığından eksik inceleme yapıldığına, 3. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 5. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince Diyarbakır otobüs terminalinde yapılan kontrollerde Antalya seferini yapmak üzere bekleyen otobüsün bagaj ve iç kısmında yapılan aramada, bagaj kısmındaki gri renkli valiz içerisinde uyuşturucu madde olduğundan şüphelenilmesi üzerine yapılan aramada sanığa ait valizde giyim eşyalarının alt tarafında şeffaf jelatinle kaplanmış, 3 paket halinde 1 kg 639 gram elde edilmesi muhtemel 5 kg 340 gram kubar esrarın ele geçirildiği olayda; Sanığın aşamalarda alınan beyanından da anlaşılmakla, sanığın uyuşturucu madde ticareti suçunu işlediği kanaatine varılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık ele geçirilen esrar maddesinin Ali D. ve Yiğit isimli şahıslarca çantasına konulduğunu ifade etse de, açılan soruşturma dosyasında halen bir neticeye ulaşılamadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mevcut makul bekleme süresine ulaşıldığı, sanığın söz konusu şahısların cezalandırılması için herhangi bir maddi delil sunamadığı, sanığın arama kayıtlarında da herhangi bir delile ulaşılamadığı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını zorunlu kılan herhangi bir mevcut durum bulunmadığı kanaatine varılmış ve sanığın savunmalarının suçun sonuçlarını hafifletmeye yönelik olduğu değerlendirilmiştir.

Söz konusu şahısların soruşturma sonucunda cezalandırılmasına hükmedildiği takdirde bu durumun sanık lehine yeniden yargılamayla dikkate alınabileceği de değerlendirilerek yargılamanın daha fazla uzamaması bakımından soruşturma neticesi beklenmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2018/1305 Esas, 2020/1664 Karar sayılı kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.