12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü alkol uygulaması sırasında,sanık durdurulduğunda aracın içinden alkol kokusu geldiği, düzenlenen tutanaklarda sanığın gözleri kızarık, konuşmasında pelteklik olduğu, sanığa sorulduğunda 3 bira içtiğini söylemesi üzerine alkol muayenesi yapılmak istendiği ancak sanığın alkolmetreyi üflemediği hususlarının belirtildiği,olay günü düzenlenen adli muayene raporunda; sanığın olaydan 25 dakika sonra yapılan ölçümde 0,15 promil alkollü olduğunun ancak hastanın uyumsuzluğundan dolayı sağlıklı bir ölçüm yapılamadığının, yapılan nörolojik muayenede nefeste alkol kokusu olduğunun, skleralar hiperemik, konuşma bozukluğu, parmak burun koordinasyon bozukluğu, düz çizgide yürüme bozukluğu mevcut olduğunun belirtildiği, 20.12.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda ise yapılan bu belirlemeler karşısında disartrik konuşma, dismetri ve ataksi tanımlandığı bildirilen sanığın bu hali ile emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyeceğinin belirtildiği anlaşılmakla; sanığın olay tarihinde almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş adli sicil kaydında bulunan mahkûmiyeti nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK’nın “53. maddenin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğunun, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmek gerektiği gözetilmeden 53. maddenin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı kanunun verdiği yetkiye istinaden;hükümden 53.maddenin uygulanmasına ilişkin bölümdeki c bendi çıkartılarak, aynı bölüme “Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen haklardan, kendi alt soyu açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,” ibaresi eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.