12. Ceza Dairesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, sanığın ailesine ait villalar ve eklentilerinde başka bir suçtan yapılan aramada, evin alt kısmındaki kasanın içinde, 2 adet insan figürlü heykel ile 1 adet sikkenin ele geçirildiği, 12.10.2009 havale tarihli, Uludağ Üniversitesi sanat tarihi bölümü öğretim görevlisinin bilirkişi raporuna göre, 2 adet pişmiş toprak figürünün imitasyon olup, 2863 sayılı kanun kapsamına girmediği, 1 adet Roma dönemi şehir sikkesinin, 2863 sayılı Kanun kapsamında etütlük eser olup, yurt içinde alım satımının, yurt dışına çıkarılmasının yasak olduğunun bildirildiği, sanığın akrabası olan tanıkların, kolluk ve Cumhuriyet savcılığında vermiş oldukları ifadelerinde, söz konusu eserlerin, sanığa ait olduğunu belirttikleri, daha sonra mahkeme aşamasında tanıklar ile sanığın beyanlarını değiştirmelerinin, sanığı suçtan kurtarmaya yönelik olduğu, kültür varlıklarını sonradan sahiplenen ...'in babasının, aynı villalarda bekçilik yaptığı ve işverenin oğlunu suçtan kurtarmaya yönelik ifade verdikleri değerlendirilmekle, başka bir yargılamanın konusu olan ...'de yakalanan eserlerle, söz konusu dosyada bilirkişi raporuna göre, kültür varlığı olduğu değerlendirilen 1 adet sikkenin mukayesesinin, suçun sübutuna etki etmeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamede, anılan eserlerin, aynı serinin devamı olduğu yönünde bir araştırma yapılması yönüyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş olup, sanığın, olayın hemen ardından, kollukta vermiş olduğu ifadesinde, “söz konusu eserleri İstanbul'da ...adlı kişiden temin ettiğini, 1 yıldır kasada sakladığını” belirtmesi karşısında, 2863 sayılı Kanunun 70 maddesine temas eden “kültür varlığı bulundurma” suçundan cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.