12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay günü idaresindeki arabası ile bölünmüş ve kendi şeridinde 10,5 metre genişliğindeki yolun orta şeridinde seyrettiği, ışıklı kavşak alanına yaklaştığında, kendi beyanları ve aracında bulunan tanık beyanlarından anlaşılacağı üzere, kendisine yeşil ışığın yanmakta olduğundan kavşağa girmek ve düz devam etmek istediği, bu esnada sanığın sağ tarafından yola kontrolsüzce çıkan yaya katılanı gördüğünde frene bastığı, ancak mesafenin kısalığı nedeniyle 8 metre fren izi sonrası yaya katılana çarpması şeklinde gelişen olayda, tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde sanığın kusurlu davranışının bulunmadığı ve katılanın tam kusurlu davranışı ile kazaya neden olduğu anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken maddi delillere dayanmayan ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.