12. Ceza Dairesi

Hüküm :5237 sayılı TCK'nın 89/1-2 (b-e), 62, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki minibüsü ile...mahallesindeki 404. Sokak ile 403. Sokağın kesiştiği karlı ve buzlu zeminde hareket ettirmek isterken patinaj yapması sonucu, ... yakınında bulunan 2001 doğumlu yaya ...'a çarpması sonucunda; mağdurun hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını orta (2.) dereceden etkileyen multiple kot kırıkları oluşacak şekilde yaralandığı olayda; trafik kazası tespit tutanağının düzenlenmediği, dosyadaki trafik bilirkişisi ve ... Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın olayın sürücünün karlı ve buzlu zeminde aracını hareket ettirmek isterken patinaj yaparak kayan aracın yayayı tekerin altına alarak ezmiş olması veya yayanın kayarak araca çarparak yaralanması ihtimallerine göre kusur belirlemesi yapıldığı, tanık ...'ın aşamalarda süreklilik arz eden "aracın patinaj yapıp kayarak tekerinin mağdurun üzerinden geçtiği" yönündeki ifadesi, dosyadaki mağdura ait adli raporlardaki yaralanma bulguları ve 13.01.2008 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağında zeminin buzlu ve kaygan olup kayma izlerinin mevcut olduğu saptaması birlikte değerlendirildiğinde; karlı ve buzlu zeminde kayan aracın tekerinin mağdurun üzerinden geçmesi şeklinde gelişen olayda asli ve tamamen kusurlu olan sanık hakkında, mağdur çocuğun yaralanmasının niteliği ile 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden; olaya uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilip eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik inceleme yapıldığına, mağdurun nitelikli şekilde yaralanmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında tam gün birim sayısı üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, uygulanan maddenin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan "5237 sayılı Kanunun 52. maddesince" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince," şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.