12. Ceza Dairesi

Hüküm : 29,40 TL maddi, 200 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek karar Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin ...

2.Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2011 tarihli 2009/109-2011/22 sayılı hükme yönelik, temyiz talebinin reddine dair 24.02.2011 tarihli ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü; HUMK’un 427. maddesi nazara alındığında temyizin kapsamı ve hükmolunan ve davacı aleyhine reddedilen tazminat miktarına göre kararın kesin olmaması karşısında davacı vekilinin temyiz isteğinin reddine ilişkin 24/02/2011 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre,dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesine göre ele geçirilen toplam tazminat miktarı ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, 142 gün süreyle tutuklu kalan davacı hakkında hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp eksik tayini,

2.Tazminat davasına dayanak olan ceza dosyasında davacının fiilen 142 gün tutuklu kaldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise tutukluluk süresinin 2 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik maddi tazminata hükmedilmesi, Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak, BOZULMASINA, 08.10.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.