12. Ceza Dairesi

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 52/2, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suçtan zarar gören ... adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede; 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde “haber verme zorunluluğu” başlığı altında taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını bulanların, malik oldukları veya kullandıkları arazinin içinde kültür ve tabiat varlığı bulunduğunu bilenlerin veya yeni haberdar olan malik ve zilyetlerin, bunu en geç üç gün içinde, en yakın müze müdürlüğüne veya köyde muhtara veya diğer yerlerde mülki idare amirlerine bildirmeye mecbur oldukları belirtilmiş, buna aykırı hareket edenlerin cezası aynı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenmiş olup, somut durumda, suç tarihinde sanığın üzerinde tarihi eser bulunduğunun ihbarı üzerine, ihbarda belirtilen yere kolluk kuvvetleri tarafından intikal edildiğinde, sanık ...'ın jandarmadan kaçarak elinde bulunan cisimleri otluk alana attığı, yapılan takip sonucu sanığın yakalandığı ve sigara kutusu içerisine konulmuş 20 adet eserin ele geçirildiği, tarafsız bilirkişi raporu ile suça konu 20 adet eserden 13 adetinin 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında tasnif ve tescile tabi taşınmaz kültür varlığı niteliğini haiz olduğunun belirlendiği, sanığın savunmasında; suç tarihinde, tarlasında çapa yaparken bulduğu eserleri müzeye götürmek niyetinde olduğunu, ancak teslim edemeden ihbar üzerine jandarmanın eserleri yakaladığını beyan ettiği anlaşılmış olup, sanığın dava konusu eserleri suç tarihinde bulduğuna dair savunmasının aksine delil mevcut olmadığı, 2863 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen üç günlük bildirim süresi içerisinde eserlerin ele geçirilmesi nedeniyle haber verme yükümlülüğüne aykırılık suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucu sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesine temas eden izinsiz olarak kültür varlığı ticareti suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkumiyetine karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de;

1.Suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri dikkate alınarak sanık hakkında tayin edilen hapis cezası asgari hadden belirlendiği halde, aynı gerekçe ile tayin edilen adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

2.5237 sayılı TCK'nın 62 ve 5271 sayılı CMK'un 231. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği nazara alınmaksızın, “şartları oluşmadığı” şeklinde yetersiz gerekçe ile anılan Kanun hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

3.5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4.Hükme esas alınan 20/10/2008 tarihli bilirkişi kurulu raporunda 5,6,7 ve 8. sırada incelenen toplam 7 adet eserin 2863 sayılı Kanun kapsamında taşınır kültür varlığı niteliğini haiz bulunup bulunmadıklarına dair bir tespitin bulunmadığı, bu eserler yönünden ek rapor alınarak sonucuna göre akıbetleri hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin tüm eserlerin müzeye tevdiine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.