12. Ceza Dairesi

2.Katılan sanık ... hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanık ...'nin beraatine; katılan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan sanık ... müdafii ve mağdurlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Katılan sanık ... müdafiinin, sanık ...hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda, sanığın üzerine atılı suç açısından taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2.Katılan sanık müdafii ile mağdurlar vekilinin, katılan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dairemizin 18.04.2013 tarih ve 2012/18642 esas, 2013/10401 karar sayılı ilamı ile, suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış ve 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca vekil atanması zorunlu olan mağdurlar ... ve ... için, vekil görevlendirilmesi amacıyla dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verildiği, dairemiz kararının gereği yerine getirilerek mağdurlara vekil görevlendirilmesi yapıldığı, mağdurların 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanmaları nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri anlaşılan ve hükmü tayin olunan vekilleri aracılığıyla temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurların, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, mağdurlar vekilinin de katılanlar vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, belli bir nedene dayanmayan; mağdurlar vekilinin de, eksik inceleme yapıldığına, mağdurlara zamanında vekil görevlendirilmesi yapılmadığı için adil yargılama ilkesinin ihlal edildiğine, raporun yetersiz olduğuna, oluşa göre sanığa daha fazla ceza verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması ve paraya çevirme işleminde uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK 52-3 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, katılan sanık müdafinin ve mağdurlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan “bir günü” ibaresinden önce gelmek üzere “300 gün adli para cezasına çevrilmesine ve bu cezanın 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin yazılması ile, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.