12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'nun sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında;

TCK’nın 89/1, 89/3-b maddeleri kapsamında kalan taksirle yaralama suçuna bakmakla görevli mahkemenin 5235 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince sulh ceza mahkemesi olduğu gözetilmeyerek, görevsizlik kararı verilmeyip yargılamaya devamla sanık hakkında, hüküm tesisi yargılanmanın üst dereceli mahkemece yapılıp sonuçlandırılması nedeniyle bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Olay günü gece saat 22:10 sularında açık havada, aydınlatmanın bulunduğu meskun mahalde, bölünmüş, tek yönlü, sağ tarafında emniyet şeridi bulunan, üç şeritli, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, dik eğimli düz yolun emniyet şeridinde idaresindeki motosikletle, yanında mağdur ... da bulunduğu halde seyir halinde bulunan katılan ...'in, arıza nedeniyle emniyet şeridinde park halinde bulunan ancak herhangi bir güvenlik önlemi alınmayan sanığa ait otomobile arkadan çarpması şeklinde gelişen ve iki kişinin nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, bilinçli taksire ilişkin yasal şartların gerçekleşmemesi ve mağdur ...'nun soruşturma aşamasında kolluk görevlilerince müdafi huzurunda alınan beyanında olay sebebiyle kimseden şikayetçi olmadığını ifade etmesi, adı geçen mağdurun yaralanmasıyla ilgili olarak soruşturma aşamasında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi ve bu kararın kesinleşmesi, sanık hakkında düzenlenen 12.09.2008 tarihli iddianamede sadece mağdur ...'in yaralanmasından söz edilerek sanığın,

TCK'nın 89/2 (b,e), 53/6. maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edilmesi karşısında ve eylemin TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında kalmadığı sabit olduğu halde TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.