2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2012 tarihli ve 2012/2024 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, temyiz kapsamı dışında olan şüpheli Okan ile gündüz vakti şikâyetçinin çalıştığı mobilya mağazasına girerek diğer şüpheli okan şikayetçiyi oyalarken şikayetçinin masa üzerinde bulunan cep telefonunu çalarak iş yerinden uzaklaşmaları şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/1-b, 53 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2012/415 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b , 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 17.05.2021 tarihli ve 2021/3495 Esas, 2021/8906 Karar sayılı kararıyla; ''Duruşmalardan vareste tutulma talebi bulunmayan sanığın son celse hazır bulundurulmaması'' Nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

4.Bozma üzerine Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/401 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

1.Sanığın, kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte gündüz vakti şikayetçinin çalıştığı mobilya mağazasına müşteri gibi girerek diğer şüpheli şikâyetçiyi oyalarken şikâyetçinin masa üzerinde bulunan cep telefonunu çalarak iş yerinden uzaklaştığı ve zararı karşılamadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanığın suçlamayı ikrar ettiği savunması, olay yeri inceleme, teşhis tutanağı ve şikayetçi beyanı dosyada bulunmaktadır. IV. GEREKÇE

Sanığın tekerrüre esas alınan Kadıköy (kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2009 tarihli ve 2009/93 Esas, 2009/177 Karar sayılı ilâmındaki mahkûmiyetin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la yeniden düzenlenen 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesi ile aynı Kanun’la 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2. maddesi gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ve koşulları gerçekleştiğinde 5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi uyarınca "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Karşıyaka 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2022 tarihli ve 2021/401 Esas, 2022/210 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.