4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlemediğine, delillerin takdirinde yanılgıya düşüldüğüne, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delilin bulunmadığına, şikâyetçi ile aralarındaki önceye dayalı meseleden ötürü şikâyetçinin kendisinin ceza almasını istediğine, tanık T. Y.'nin yalancı şahitlik yaptığına, sabıkalı olması sebebiyle önyargı ile ceza verildiğine vesaire ilişkindir.

Sanığın daha önce kendisi hakkında adli işlem yapan ve polis memuru olan şikâyetçi ile karşılaştığı esnada "... polis isimli şahıs benim adıma bıçak çektiğimi, tehdit ettiğimi yazmış, çok şerefsiz bir adam" sözleriyle hakarette bulunduğu, kendisi uyarıldığında bu kez "Sen hiçbir y... yiyemezsin, benim beş tane daha polislerle mahkemem var." sözleriyle hakaretini sürdürdüğü Mahkemece kabul edilmiştir.

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret eylemini gerçekleştirdiği hususunun şikâyetçi beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık T. Y.'nin görgüye dayalı anlatımları neticesinde sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

2.Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

3.Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılmış ve aynı Kanun'un 61 inci maddesinin sekizinci fıkrasına göre adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi sırasında artırım ve indirimlerin gün üzerinden yapılması, sonuç olarak ulaşılan miktarın bir gün için belirlenen miktarla çarpımı sonucu ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, yıl üzerinden hesaplama yapmak suretiyle 7.080 TL adli para cezası yerine, 7.000 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

4.Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.