12. Ceza Dairesi

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; arkadaşı olan katılanın ayak topuğunun kırılması nedeniyle hastaneye sevk edildiği gün ve ameliyatın gerçekleştirildiği tarihte ona refakat edip, katılanın iyileşerek, hastaneden taburcu edilmesinden sonra, katılanın annesi ve ağabeyi tarafından bir gazete ekinin ilanlar sayfasında yayımlatılan teşekkür metninde, katılanın ameliyatını gerçekleştiren doktorların isimlerinin aksine, kendi isminin metnin sonunda ve daha küçük puntolarla yazılmasından dolayı katılana gücenen sanığın, bu konuda kendisine bir açıklama yapmayıp, özür de dilemeyen katılanın tavırlarına sinirlenerek, hastanede geçirdiği iki gün boyunca, katılanın hal ve hareketleri, katılana uygulanan takip ve tedavi ile bu süreçte ona yaptığı fedakarlıklardan bahsettiği “...'e Refakatimin Ardından” başlıklı bir yazı kaleme alıp, bu yazıyı, katılanı tanıyan tanıkar ..., ..., ... ile elektronik posta listesinde yer alan diğer arkadaşlarına gönderdiği anlaşılmakla,

Üstlendiği görev nedeniyle sürekli gözetimi altında bulunan katılanın hasta yatağındaki davranışları, ameliyatı ve sağlık bilgileri ile ilgili hafızasında kalan tüm ayrıntıları başkalarına açıklayan sanığın eyleminde, TCK'nın 134/1-1. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiilerinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sübuta; katılan vekilinin katılana hastanede refaket eden sanığın belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle atılı suçu işlediğine, sanık hakkında TCK'nın 137/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1.Uzlaşma kapsamında olan suç hakkında soruşturma aşamasında CMK’nın 253. maddesi uyarınca sanıkla şikayetçi arasında uzlaştırma işlemi sağlanmadan kamu davası açılması, yargılama aşamasında da aynı Kanunun 254. maddesi uyarınca bu eksikliğinin giderilmemesi,

2.TCK'’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütler nazara alınarak, aynı Kanunun 3/1. maddesi gereğince işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, temel cezanın asgari hadden tayin edilmesi,

3.Hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134/1. maddesinde yapılan değişikliğe göre hapis cezasının üst sınırı itibariyle 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 11. maddesi uyarınca davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.