12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa 05.102012 tarihinde yapılan tebligatın Tebligat Kanunun 21. maddesindeki koşulları taşımaması nedeniyle geçersiz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyizi sürede kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmadan sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın savunması alınmadan eksik araştırma ile karar verildiğine cezanın ertelenmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Bozma konusu yapılmasına rağmen, sanık hakkında 8 ay hapis olarak tayin edilen temel cezanın, TCK'nın 89/3-a ve 62/1. maddeleri uygulanması ile 13 ay 10 gün hapis olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

2.Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3.5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil etmese bile, sanığın asli, mağdurun da tali kusurlu olduğu olayda, sürücü belgesinin 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilirken, mağdurun da kusurlu olduğu nazara alınarak, kanunda gösterilen alt ve üst sınır arasında hakkaniyete uygun bir sürenin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, sanığın sürücü belgesinin 2 yıl geri alınmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanununun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.