12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Avukatlık asgari ücreti tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, kusurlu sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Kabul ve oluşa göre, sanığın kusursuz olduğu kabul edilmesine karşın hükümde sanığın atılı suçu işlediği sabit görülmediği gerekçe gösterilerek ve uygulanan bent gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafının çıkarılarak yerine “Yüklenen suç açısından failin taksiri bulunmadığından, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince BERAATİNE,” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.