2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2016 tarihli ve 2016/185

İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında şikâyetçiye ait eczaneye hırsızlık yapmak amacıyla girip, bir şey alamadan çıkması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1.b.2, 35/1, 116/2-4, 143, 58/6-7 ve 53/1-2. maddelerinden cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/58 Esas, 2016/682 Karar sayılı kararı ile sanığın, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 35, 62, 58, 53, 116/2, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca sırasıyle 10 ay ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme talebine ilişkindir.

1.Tüm dosya kapsamına göre sanığın suç tarihinde tespit edilemeyen bir zaman dilimi içinde şikâyetçiye ait eczanenin camını zorlayarak içeri girdiği, ancak bir şey alamadan dışarı çıktığı, böylelikle sanığın hırsızlığa teşebbüs ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını işlediği sabit kabul edilerek, Yerel Mahkemece sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.Şikâyetçinin ifadesinin soruşturma aşamasında alındığı anlaşılmıştır.

3.Sanık suçlamayı ikrar etmiştir. IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/58 Esas, 2016/682 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazının reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.