2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: :

1.Erciş Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.01.2015 tarihli ve 2015/64 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın, şikâyetçinin fırınının elektrik dağıtımında kullanılan jeneratörü, fırının eklentisi olan depodan gündüz vakti çaldığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

1.Sanığın temyiz istemi suçu olmadığı halde cezalandırıldığına,

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi sanık lehine takdiri indirim uygulanmamasının hatalı olduğuna ve re'sen gözetilecek sair nedenlere, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın suç tarihinde gündüz vakti bina eklentisi sayılan merdiven altındaki depoda bulunan ve şikâyetçiye ait İslamoğlu fırınında kullanılan jeneratörü bulunduğu yerden çıkararak ticari taksiye yükleyip götürdüğü ve ikinci el olarak tanık Y.Ç.'ye sattığı, sanığın tevil yoluyla eylemi ikrar ettiğinin kabulüyle hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Tanıklar Y.Ç., B.O. ve M.Ç.nin beyanları, 10.03.2014 tarihli Bilirkişi Raporu dosya içerisinde mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.Tanık beyanları, sanığın aşamalarda değişen ve arkadaşının kendisine ait olduğunu söylediği jeneratörü satmasına yardım ettiği saikiyle hareket ettiğine ve hırsızlık kastı olmadığına dair hayatın olağan akışına uymayan savunmaları ve tüm dosya kapsamı incelendiğinde sanığın suçu işlemediğine ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiş, "sabıkalı geçmişi, suça yatkın kişiliği, yargılama aşamasındaki tutum ve davranışları nedeniyle pişmanlık göstermediği yönündeki mahkeme gözlemi" şeklindeki hukukî ve yeterli gerekçe gösterilerek 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin tatbik edilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erciş 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.05.2015 tarihli ve 2015/30 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararında sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.