12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.İddianamedeki olayın anlatılış biçimi ve niteleme nazara alındığında,

TCK'nın 179/3. maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun tehlike, 89. maddede düzenlenen taksirle yaralama suçunun zarar suçu olduğu, zarar suçunun oluştuğu ahvalde sanığın yalnızca bu suçtan cezalandırılması gerekmesi karşısında; sanığın 461 promil alkollü halde idaresindeki araçla seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek bariyerlere çarpması sonucu ... içinde bulunan ... ve ...'ın dosya içindeki geçici doktor raporlarına göre kemik kırığı oluşacak biçimde, ..., ... ve ...'ın da basit tıbbi müdahale ile giderilebicek şekilde yaralandıkları olayda; bilinçli taksirin varlığı halinde TCK'nın 89/1. maddesi kapsamı dışında kalan yaralanmaların TCK'nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete tabi olmadığı, mağdurlar ... ve ...'ın yaralanmaları nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve mahkemenin görev yönünün de değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Kabul ve uygulamaya göre de; Güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak oluşturmayacağından, hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında, TCK'nın 53/1-3. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.