12. Ceza Dairesi

Hüküm : 1- Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan;TCK'nın 37/1, 134/1-2. cümle, 62, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet.

2.Şantaj suçundan; TCK'nın 107/1, 62, 50/1-a,52/2-4. maddelerigereğince mahkumiyet.

3.Hakaret suçundan;

TCK'nın 125/1-2, 62, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet.Mahalli Cumhuriyet Savcısı Hakaret, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 21.09.2010 tarihinde hakaret suçundan ayrı ayrı verilen 1500'er TL'den ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıkların temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

-2- B) Şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanıkların ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Dosya kapsamı itibariyle, sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanmaması şeklindeki takdirde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususta bozma öneren (3) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların eksik inceleme yapıldığına, atılı suçu işlemediklerine, delillerin mahkumiyete yeterli olmadığına, suçu tanık olarak dinlenilen ... isimli kişinin işlediğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.İncelenen dosya içeriğine göre; sanıklar ... ve ...’nın birlikte işlettikleri “... İnternet Cafe” isimli iş yerinde bulunan ana bilgisayardan elde edilen hard diskin Malatya Emniyet Müdürlüğü tarafından incelendiği, 18.01.2007 ve 15.05.2009 tarihli raporlara göre, müştekiye ait cinsel içerikli görüntülerin bulunduğu iki adet dosyanın olduğu ve bu dosyaların farklı tarihlerde kaydedildiği, ayrıca görüntülerin izlenmesi sonucunda bu dosyalardaki görüntülerin birinin müştekinin eşiyle birlikte, diğerinin ise müştekinin yalnız başına olduğu cinsel içerikli görüntüler olduğu ve birbirinden farklı olduğunun mütalaa edildiğinin anlaşıldığı, ayrıca sanıkların birlikte işlettikleri internet kafede bulunan bilgisayar IP'lerinden değişik kullanıcı adlarıyla farklı tarihlerde müştekiye şantaj içerikli maillerin gönderildiği tespit edildiği, bu itibarla sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde müştekiye karşı zincirleme suç hükümleri çerçevesinde özel hayatın gizliliğini ihlal ettikleri ve şantaj yaptıkları anlaşıldığı halde, sanıklara tayin olunan cezada TCK’nın 43. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

2.Özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan hüküm kurulduğu sırada, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanıklara hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sanıklar hakkında belirlenen tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine ve kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği sırada uygulama maddesi olan “TCK'nın 50/1-a maddesi”nin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3.Sanıklar hakkında şantaj suçundan kurulan hükümlerde, hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının içtima ettirilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların ve mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.