12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kaza nedeniyle sanık hakkında 23.11.2007 tarihli iddianameyle bir kişinin yaralanması nedeniyle dava açıldığı, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesine uyduğu, bu suçla ilgili yargılama yapma görev ve yetkisi Sulh Ceza Mahkemesine ait ise de üst görevli mahkemece yargılama yapıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazları ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın ilçe terminali içinde park halinde bulunan minibüsünü geri manevra ile hareket ettirdiği sırada, minibüsün arka tarafında yürümekte olan katılana çarparak, asli kusurlu şekilde katılanın vücudunda hayat fonksiyonlarını 4. derecede etkileyecek kırık oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.