2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 05.02.2016 tarihli ve 2016/3274 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın, şikâyetçinin, market önüne zincirlemeden bıraktığı bisikletini çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53. ve 58.maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Bursa 16.Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/306 Esas, 2016/1205 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan ek savunma verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 53.ve 58. maddeleri uyarınca takdîren ve teşdîden 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanık temyiz dilekçesinde; temyiz iradesini açıklamakla yetinmiştir.

1.Sanığın, şikâyetçinin market önünde bıraktığı bisikletini çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiş, şikâyetçinin soruşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit edilmiştir. 19.11.2015 tarihli Olay, Yakalama ve Üst Arama Tutanağı ile 24.02.2015 tarihli CD İnceleme Tutanağı dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE

1.Sanığın, şikâyetçinin, sabit bir yere kilitlemeden bıraktığı bisikletini çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2016 tarihli ve 2016/306 Esas, 2016/1205 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.