2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2016 tarihli ve 2016/643 Esas, 2016/660 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 53, 58. maddelerinin uygulanması suretiyle 5 yıl 6 ay hapis cezasına, 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 53, 58. maddelerinin uygulanması suretiyle 8 ay hapis cezasına, aynı Kanun'un 151/1, 53, 58. maddelerinin uygulanması suretiyle 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin kararı istinaf etmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince 22.11.2016 tarihinde istinaf başvurusun esastan reddine karar verildiği, ancak hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz kanun yoluna tabi olmasına rağmen hatalı değerlendirme ile kesin mahiyette olduğunun belirtildiği ve sanık müdafiinin yanıltıldığı, sanık tarafından verilen 01.12.2017 tarihli temyiz etme iradesini içeren dilekçesinin süresinde olduğu, Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın hukuki değerden yoksun olması nedeniyle yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

A. Konut Dokunulmazlığının İhlali ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 22.11.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2016 tarihli ve 2016/643 Esas, 2016/660 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 119/1-c maddeleri uyarınca konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan 8 ay hapis cezası ve aynı Kanun'un 151/1 maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan kurulan 6 ay hapis ile mahkûmiyet hükmüne konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3 maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5.

Ceza Dairesinin, 22.11.2016 tarihli ve 2016/76 Esas, 2016/75 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.09.2016 tarihli ve 2016/643 Esas, 2016/660 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesi uyarınca hırsızlık suçundan kurulan 5 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın yokluğunda verilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde 01.12.2017 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; ancak aynı Kanun'un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1.maddesi uyarınca Tire 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.