2. Ceza Dairesi

İNCELEME KONUSU

Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2021/641 Esas, 2022/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141, 143, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın, temyiz edilmeksizin 31.03.2022 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 24.03.2023 tarihli ve 2022/27742 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40702 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40702 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “1.Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarihli kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ilamı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, aleyhe temyiz yoluna başvurulmadığı ve söz konusu kararın da sanık aleyhine bozulmadığı, bu halde 5271 sayılı Kanun'un "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262. maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 20.10.2021 tarihli ilamından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde netice cezanın 2.320,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde,

2.Sanığın şikâyetçi ...'ye yönelik işlemiş olduğu nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde suçun gece vakti işlendiği belirtilerek yapılan arttırım oranının suç tarihi itibarıyla belirlenen cezanın 1/3 oranına kadar olabileceği gözetilmeden 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 143. maddesinde öngörülen yarı oranında arttırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

1.5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma yoluna, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşen hüküm ve kararlar aleyhine gidilebilir.

2.Sanık hakkında Karabük 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2022 tarihli kararıyla hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sanık tarafından 01.04.2022 tarihinde temyiz edildiği, Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin bir karar vermediği ve dosyayı temyiz incelemesi için Yargıtay'a da göndermemesi nedeniyle inceleme konusu hükmün kesinleşmediği anlaşılmıştır.

3.Henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305 vd. maddeleri uyarınca temyiz yoluna tabi olduğu, olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE, dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.