8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Eşme Cumhuriyet Başsavcılığının 10.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 ... maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109'uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, sabıkasından dolayı haksız yere ceza verildiğine ilişkindir.

1.Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde evli olduğu mağduru, birlikte yaşadıkları evde aralarında çıkan bir tartışmadan sonra darp ... ... başka bir odasına zorla götürüp kilitledikten sonra mağdurun intihara teşebbüs ettiği, bunun üzerine mağdurun hastaneye götürülmesi ve mağdurun beyanları ile olayın açığa çıktığı, bu suretle sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2.Mağdurun intihara teşebbüs etmesi nedeniyle Eşme Devlet Hastanesine götürüldüğü, alınan doktor raporunda "Midesi yıkanan ve aktif kömür yapılan hastanın yoğun bakım ihtiyacından dolayı UDH'ye sevki yapıldı. BTM'yi gerektirecek herhangi bir lezyona rastlanmadı. Şu haliyle ... tehlikesi var." hususlarının belirtildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

Mağdurun aşamalardaki birbiri ile ve kardeşleri D.K ve H.K'nin ifadeleri ile uyumlu beyanları, mağdurun intihara teşebbüs ettikten sonra tedavisine ilişkin alınan doktor raporu dikkate alındığında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, aynı nedenlerle sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, sabıkasından dolayı haksız yere ceza verildiğine temyiz taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Dava dosyası kapsamına göre sanığın, olay tarihinde eşi olan mağduru zor kullanarak evlerinin başka bir odasına götürmek suretiyle hürriyetini kısıtladığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendinin uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2015 tarihli ve 2013/282 Esas, 2015/587 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği ve 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde karar verildi. ...