12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 89/1. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek yaptırım olarak öngörüldüğü, uygulama yapılırken hürriyeti bağlayıcı cezanın tercih edilmiş olması karşısında, aynı Kanunun 50/2. maddesi hükmü uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceği hüküm altına alınmış olmakla birlikte; daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen 3 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olması karşısında tebliğnamedeki, seçenek yaptırım olarak hapis cezasının tercih edilmesi sebebiyle,

TCK'nın 50/2. maddesine aykırı olarak, hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine ilişkin eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, ertelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, lehe hükümlerin uygulanmasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.) Mağdur hakkında Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ... Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.08.2008 tarihli adli raporda, mevcut yaralanmanın yaşamsal tehlike oluşturduğunun ve hayat fonksiyonlarına etkisi orta 3. derecede kemik kırığı meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında, uygulama maddesi olarak TCK'nın 89. maddenin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bentleri yerine, aynı fıkranın (b) ve (c ) bentleri olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “güdülen amaç ve saik” ibaresinin hükümden çıkarılmasına, hükmün 2. paragrafında yer alan “89/2-b-c” ibaresinin, “89/2 (b, e)” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.