12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin 20.12.2011 tarihinde başka mahkemede duruşması olduğu gerekçesi ile mazeret dilekçesi verdiği, ancak mazeretini belgelendirmediği, sanığın savunmasının alınması sırasında haklarının hatırlatıldığı, yüklenen suçun anlatıldığı, savunma tarihinden sonra suçun niteliğine ilişkin herhangi bir değişiklik olmadığı, gerekçeli kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği gibi sanık hakkında lehe olan TCK'nın 50, 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin tatbiki hususunun değerlendirildiği de dikkate alındığında; sanık müdafinin mazeretinin kabul edilmeyerek yokluğunda karar verilmesinin savunma hakkını kısıtlamadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından,

TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin 6 ve 7. .paragrafların çıkartılarak, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11..2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.