2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 06.05.2015 tarihli ve 2015/975 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.11.2015 tarihli ve 2015/439 Esas, 2015/763 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/11711 Esas, 2020/1502 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanmaması ve yetersiz gerekçeyle failin geçmiş mahkumiyetleri esas alınarak teşdiden hüküm kurulması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/203 Esas, 2021/309 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 168/1, 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz talebi, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'nun katılan ...'e ait işyerine girerek kumaş baktıkları, kumaşları beğenmediklerini söyleyerek dükkandan çıktıkları esnada sanık ...'ın bir top kumaşı aldığı ve motosiklete binerek uzaklaştıkları, eve gittiklerinde kumaşı çalıların arasına sakladıkları, polis ekiplerinin gelmesi üzerine kumaşı sakladıkları yerden çıkararak teslim ettikleri, sanık ...'ın alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul ettiği, bir top kumaşın değerinin 160,00 TL olduğu, tanık F. D.'nin alınan beyanlarında sanıkların motorun üzerine kumaş koyduklarını gördüğünü, katılan ile konuştuğunda haberi olmadığını öğrendiğini beyan ettiği tespit edilmekle, katılana ait bir top kumaşı sanık ...'ın işyerinden katılanın rızası olmadan ve ücretini ödemeden aldığı ve motosiklete koyarak oradan uzaklaştıkları anlaşılmakla üzerine atılı bulunan bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

2.Bozma öncesi hüküm kurulurken sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığı, Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 04.02.2020 tarihli ve 2019/11711 Esas, 2020/1502 Karar sayılı kararında "sanık ...’ın adlî sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2013/404 Esas ve 2015/35 Karar sayılı 10.03.2015 kesinleşme tarihli TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca 10 ay hapis cezasının bulunmasına rağmen sanık hakkında TCK’nun 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır" şeklinde belirlenme bulunduğu, buna rağmen mahkemece bozma sonrası kurulan hükümde sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı ise de bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle ...

1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/203 Esas, 2021/309 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılması suretiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.