7. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/788 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği; hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

1.Sanığın Odunpazarı Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun 14.05.2014 tarihli ve 102 sayılı kararıyla 1 yıl 8 ... 11 gün yoklama kaçağı kalması nedeniyle idarî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ancak yakalanmış olduğu 29.07.2015 tarihine kadar askere sevk işlemlerini yaptırmadığı maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; hakkında yoklama kaçağı olmasından dolayı idarî para cezası uygulandığı, yoklama işlemlerini yaptırması için kendisine tebligat yapıldığını ancak annesinin, babasının ve abisinin cezaevinde ve öğrenci olan kardeşlerinin olduğunu, bakmakla yükümlü olduğu eşinin bulunduğunu, askere gitmesi halinde hepsinin mağdur olacağını, şartlar uygun olduğu takdirde askere gideceğini beyan etmiştir.

3.Odunpazarı Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun, 14.05.2014 tarihli ve 2365 Esas, 102 Karar sayılı idarî para cezası kararı, idarî para cezasının tebliğ edildiğine dair tebligat parçası ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir. IV. GEREKÇE

1.1632 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinde düzenlenmiş olan yoklama kaçağı olmak suçunun oluşabilmesi için, öncelikle suç tarihinde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a), (b), (c), (d) veya (e) bentlerinde yer alan kabahatlerin herhangi birinden dolayı kesinleşmiş bir idarî para cezası bulunması gerekmektedir.

2.Somut olayda; sanık hakkında yoklama kaçağı kabahatinden verilen Odunpazarı Kaymakamlığı İlçe İdare Kurulunun, 14.05.2014 tarihli ve 2365 Esas, 102 Karar sayılı idarî yaptırım kararının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10 uncu maddesine göre öncelikle sanığın bilinen son adresine tebliğe çıkartılması, ancak bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek tebligatın bu adrese yapılması gerekirken doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkartılması ve bu adreste 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre 30.05.2014 tarihinde tebliğ edilmesi karşısında; doğrudan MERNİS adresinde 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan idarî yaptırım kararının tebligatının usulüne uygun olmadığı ve dolayısıyla sanık hakkında usulüne uygun şekilde kesinleşmiş bir idarî yaptırım kararının bulunmadığı anlaşılmakla Mahkemece unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2016 tarihli ve 2015/788 Esas, 2016/91 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.