7. Ceza Dairesi

B O Z M A Ü Z E R İ N E

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanıklar ... ve ...'nun temyiz istemleri hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği ele geçen ürünün sanık tarafından satılmadığına, sanığın beraati gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği, mütalaaya karşı son savunma hakkı tanınmadığına, ön ödeme tutarının açıkça bildirilmediğine, suça konu ürünle ilgili teknik analiz raporu bulunmadığına, sanık tarafından ürün üzerinde işlem yapılmadığına ilişkindir. II. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun Ek 5 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan ve 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 16.05.2014 tarihinden karar tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin tamamlanmış bulunduğu gözetilmeden düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

2.TÜBİTAK MAM analiz raporuna göre, suça konu ürünün 5015 sayılı Kanun uyarınca akaryakıt tanımına uymadığı ve teknik düzenlemelere uygun akaryakıt olmadığı tespit edilmiştir. III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kocaeli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2022 tarihli ve 2021/301 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ..., ... ile sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 41 NL 429 plakalı nakil aracının sahibine İADESİNE, araç üzerindeki şerhin kaldırılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle 15.05.2023 tarihinde karar verildi.