4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2015/539 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Tebliğname'de, hakaret suçunun sübut bulduğundan bahisle hükmün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

Park yeri mevzusunda taraflar arasında çıkan tartışmada sanığın, katılana "Şerefsizlik yapma." diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasına ilişkin, Yerel Mahkemece, sanık savunması, katılan beyanı, tanık M. Ş.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamıyla, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit görülmemiştir.

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık M. Ş.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, Yerel Mahkemenin, sanığın atılı suçu işlendiğinin sabit olmadığına dair takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Yerel Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararında, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.