9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 19.10.2012 tarih ve 2012/120451 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kamu davaları açılmıştır. Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2012 tarih ve 2012/1267 Esas, 2012/1469 Karar sayılı kararıyla görevsizlik kararı verilmiştir.

2.Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/26 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararı ile konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun'la değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/26 Esas, 2014/26 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin, 02.03.2020 tarihli ve 2016/7464 Esas, 2020/1648 Karar sayılı kararı ile "5271 sayılı CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanık hakkındaki hükümlerin kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden hükümlerin kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/77 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararının sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 19.04.2022 tarihli ve 2021/19991 Esas, 2022/3606 Karar sayılı kararı ile "Mahkemece kurulan hükümlerin Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği halde bu ilkelere uyulmaksızın yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması suretiyle Anayasanın 141 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddelerine muhalefet edilmesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararı ile sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.02.2023 tarihli ve 9-2023/15713 sayılı, kısmî onama ve kısmî bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Özetle; mahkumiyet hükümlerinin hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdurenin kolluktaki beyanında sanığın sadece eteğini kaldırmaya çalıştığını ifade etmesine karşılık mahkemedeki beyanında niyetinin vücuduna dokunmaya çalışmak olduğuna ve "Herhalde dokundu" şeklinde çelişkili anlatımlarda bulunduğuna, sanığın istikrarlı şekilde suçlamaları inkar ettiğine, sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin delil elde edilemediğine ve hükümlerin sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

Mahkemece; ''Mağdure ...'nın beyanına göre olay günü saat 16:40 sıralarında okuldan çıkıp yaya olarak eve giderken, evlerinin bulunduğu ... Mah. ... Sokak No:9 adresindeki apartmanın önüne geldiğinde ve daire önünde sanıkla karşılaştığı ve ...'nın evinin kapısını açıp elindeki eşyalarını içeri koyduğu ve girdiği esnada sanığın, mağdurenin eteğini kaldırıp onun kalçasına dokunduğu, mağdurenin 'ne yapıyorsun' diye bağırdığı ancak sanığın bu arada kendi pantolon fermuarını da açmaya çalıştığı görmesiyle mağdurenin evin kapısını kapattığı daha sonra mağdure ..., ablası ile markete gittikleri esnada sanığın yine kendilerini takip ettiğini fark etmesiyle ablasına ve annesine bildirdiği ve sanığın yakalandığı olayda sanığın, olay tarihinde 14 yaşında olan mağdure ...'nun etiğini kaldırıp kalçasına dokunmaktan ibaret eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı anlaşılmakla sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçu sabit görülmüştür. Aynı zamanda sanığın eylemi, mağdurenin evinin girişinde kapı eşiğinde mağdure evin içine girmek üzereyken vuku bulduğu anlaşılmakla sanığın üzerine atılı konut dokunulmazlığını ihlal suçunun da unsurlarının oluştuğu kabul edilerek sanığın bu suçtan da mahkumiyetine karar vermek gerekmiştir. '' şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2022/126 Esas, 2022/239 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.