7. Ceza Dairesi

Sanık ... müdafiinin temyizi yönünden; sanığa 24.02.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü süresinden sonra 04.03.2015 tarihinde sanık müdafii temyiz ettiğinden 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olmadığı, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddinin gerektiği,

Sanıklar ... ve ...'in temyizleri yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2009/622 Esas, 2014/582 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 11 ... hapis ve 12.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, kaçak eşyanın ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyizi Yönünden; Sanığa 24.02.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü, dosyaya hükümden sonra vekâletname ibraz eden sanık müdafii süresinden sonra 04.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinden temyiz talebinin reddinin gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ...

Ve ...'in Temyizleri Yönünden;

1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık aslî zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen 09.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. III. KARAR

A. Sanık ...

Müdafiinin Temyizi Yönünden;

Sanığa 24.02.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.03.2015 tarihinde sanık müdafiinin temyiz isteğinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ...

Ve ...'in Temyizleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2009/622 Esas, 2014/582 Karar sayılı kararına yönelik adı geçen sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, 31 DY 057 plakalı nakil aracının sahibine iadesine, üzerindeki şerhin kaldırılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.