12. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası, 74 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 13 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2015 tarihli ve 2014/569 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararının sanık ... ve müşteki ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 01.12.2021 tarihli ve 2021/2582 Esas, 2021/8461 Karar sayılı kararı ile, "1- Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde; Sanık ...’ın yokluğunda verilen hükmün sanığa 19/06/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın da hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 29/06/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE, 2- Müşteki vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/06/2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene CMK’nın 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve CMK’nın 234/1-b maddesinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında, suçtan zarar gören ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK’nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması," nedeniyle, sanık Orhan'ın temyiz talebinin süresinde olmadığından reddine, müşteki vekilinin temyiz talebi yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/74 Esas, 2023/371 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 09.10.2023 tarihli ve 2023/98670 sayılı, düşme görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;

1.Sanıkların beraatine ilişkin kararın hukuka ve Kanuna aykırı olduğuna,

2.Sanıkların cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine, İlişkindir.

Yerel Mahkemenin Kabulü "Mahkememizin 2014/569 E-2015/362 K sayılı ilamı ile "Sanık savunmaları, olay yeri tespit tutanağı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in, fikir ve eylem birliği içerisinde ... Merkez, ... Köyünde bulunan tarihi kiliseye elli (50) metre uzaklıktaki eski tandır evinin içinde ve yan kısmında olmak üzere birincisi 7 m. uzunluğunda, 1.70m.genişliğinde,3.20 metre derinliğinde ikincisi tandır evi olarak kullanılan yapı içerisinde 2m uzunluğunda 1.50 m genişliğinde 0.50 m derinliğinde olmak üzere iki adet kazı yaptıkları, suç yerinde kazı maksatlı bulundurulan iki adet hitli ve kazı bölgesine kadar uzanan 120 metre uzunluğunda elektrik kablosu ele geçirildiği, bilirkişler Müze Araştırmacısı ... ve Arkeolog Tahir Kahraman'ın raporuna göre; söz konusu alana ait Van kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından alınmış bir "Sit Kararı" bulunmadığı, 2802 sayılı kanunun 35. maddesi uyarınca taşınır ve taşınmaz kültür ve tabiat varlıklarını meydana çıkarmak üzere, araştırma, sondaj ve kazı yapma hakkı, sadece Kültür ve Turizm Bakanlığına ait olduğu, "Sit Kararı" bulunmamasının eylemi suç olmaktan çıkartmadığı, 2802 sayılı Yasanın 74. maddesinin 2. Cümlesi uyarınca yalnızca indirim nedeni olduğu anlaşılmakla tüm sanıkların yargılamalarının yapılarak cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in üzerlerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu gerçekleştirdiklerine yönelik, mahkumiyetlerine yetecek, her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtlar elde edilemediğinden, sanıkların CMK 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan ayrı ayrı beraatlerine, sanıklardan ... ve ...'ın atılı suçu işlediklerini ikrar ettikleri anlaşılmakla cezalandırılmaları vicdani kanaatine varılmıştır. Her iki sanık yönünden bu suç nedeniyle ceza uygulaması yapılırken hükümde belirtilen gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmadan hapis cezası uygulanmış, sanıkların kazı yaptıkları yerin suç tarihinde sit alanı olmadığı anlaşıldığından haklarında indirim maddeleri uygulanmış, yine sanıkların dosya kapsamından anlaşılan sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları, cezanın sanıkların üzerindeki olası etkileri bir arada değerlendirildiğinde sanıkların cezasının yasadaki özel indirim nedenleri dışında daha da indirilmesi gerektiği mahkememizce kabul edildiğinden TCK 62/1 maddesi uygulanmış, dosya kapsamında ele geçirilen 1 adet BOSCHAMMER marka GBH 11 DE seri numaralı 2011 model 1500 Valt hilti, 1 adet markasız yerden tutmalı küçük boy 2005 model 1350 Valt 592001310 numaralı hiltinin müsaderesine karar vermek gerekmiş aşağıdaki şekilde hüküm düzenlenip açıklanmıştır." şeklinde karar verildiği, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 2021/2582 E-2021/8461 K sayılı ilamı ile " Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/06/2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene CMK’nın 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve CMK’nın 234/1-b maddesinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında, suçtan zarar gören ... adına İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK’nın 234. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine aykırı davranılması," sebebinden mahkememize yeniden gönderilmekle usul ve yasaya uygun bozma ilamına uyulmasına karar verilerek ... adına Van İl Kültür ve Turizm Müdürlüğüne dava ihbar edilmiş, bozma öncesi sanık ...'ın kararı süresinde temyiz etmemesi üzerine karar onun yönünden kesinleşmiş, sanık Mehmet suçlamaları ikrar ederek amcaoğlu olan bozma öncesinde yargılanıp kararı kesinleşen ... ile birlikte olaydan haberi olmayan 4 tane işçi tutarak kendisine ait taşınmazda yasal izinleri olmaksızın define aradıklarını, sanıklar Mehmet Selim, ..., ... ve ...'in yevmiye karşılığında çalıştırdığı işçiler olduklarını beyan etmiş, dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanık ...'ın suç tarihlerinde amcası ... ile eylem ve fikir birliği içerisinde hareketle Aşit Köyünde bulunan tarihi kiliseye elli (50) metre uzaklıktaki eski tandır evinin içinde ve yan kısmında olmak üzere birincisi 7 m. uzunluğunda, 1.70m. genişliğinde, 3.20 metre derinliğinde ikincisi tandır evi olarak kullanılan yapı içerisinde 2m uzunluğunda 1.50 m genişliğinde 0.50 m derinliğinde olmak üzere define bulmak amacıyla izinsiz bir şekilde iki adet kazı yaptıkları, yevmiye karşılığında işçi olarak iştirak iradesi olmaksızın Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in de yardım ettiği, sanık Mehmet'in suçlamaları ikrar ederek pişman olduğunu beyan ettiği, bilirkişi raporu, olay tutanakları ve sanık Mehmet'in ikrarı ile sanık Mehmet'in üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğundan cezalandırılmasına, bilirkişi raporuna göre; söz konusu alana ait Van kültür ve Tabiat varlıklarını Koruma Bölge Kurulu tarafından alınmış bir "Sit Kararı" bulunmadığı dikkate alınarak cezadan indirim yapılmasına, sanıklar ..., ..., ... ve ...'in olay yerinde işçi olarak bulundukları ve define aramak amacıyla kazı yapıldığından haberlerinin olmadığına ilişkin beyanlarının sanık Mehmet'in beyanları ile desteklendiği, savunmalarının aksine üzerlerine atılı 2863 sayılı Yasaya muhalefet suçunu gerçekleştirdiklerine yönelik, mahkumiyetlerine yetecek, her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı kanıtlar elde edilemediğinden, sanıkların CMK 223/2-e maddesi gereğince müsnet suçtan ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.

" denilmektedir. IV. GEREKÇE

1.Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 2863 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 30.04.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 30.04.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2023 tarihli ve 2022/74 Esas, 2023/371 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.