10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Bafra Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.12.2013 tarihli ve 2013/1823 Esas, 2013/4622 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) (5237 sayılı Kanun) 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Bafra 3.

Asliye Ceza Mahkmesinin 05.03.2014 tarihli 2013/386 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararı ile sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Bafra 3.

Asliye Ceza Mahkmesinin 05.03.2014 tarihli 2013/386 Esas, 2014/137 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.02.2018 tarihli ve 2014/10747 Esas, 2018/1785 Karar sayılı kararı ile; "Mağdur ...’nın evinde bulunan ve sanığa ait olan 17 adet ‘AB FUBINACA’ etken maddesini içeren suç konusu maddeler ile ilgili olarak Erzurum Kriminal Polis Laboratuvarınca verilen ekspertiz raporunun içeriği itibarıyla hüküm kurmaya yeterli olmadığı dikkate alınarak; kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de; suç konusu maddelerin daha geniş laboratuvar olanaklarına sahip olan İstanbul Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesi'ne gönderilerek yeniden rapor alınması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz rapora dayanılarak hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

D. Bafra 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli 2018/234 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararı ile sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

E. Bafra 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli 2018/234 Esas, 2019/231 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 29.09.2021 tarihli ve 2020/893 Esas, 2021/9397 Karar sayılı kararı ile; "Dosyadaki belge, bilgiler ve sanığın savunmasına göre; ...'nın evinde ele geçen ve sanığa ait olan maddelerin uyuşturucu madde olduğunun anlaşıldığı, tanıklar Çağatay, Selman, ...’ın bu uyuşturucudan içtikleri yönündeki beyanları ve üzerinde uyuşturucu madde ile yakalanan Tuncay’ın olay günü sanığın kendisine uyuşturucu madde verdiği yönündeki beyanları nazara alındığında; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin tartışılması ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesi görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu dikkate alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden kovuşturma sürdürülerek hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

F. Bafra 3.

Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.10.2021 tarihli ve 2021/982 Esas, 2021/834 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdiri ile yargılama yapma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosya görevli Bafra Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

G. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/297 Esas, 2022/34 Karar sayılı kararı ile sanığın sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 194 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

H. Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2022 tarihli ve 2021/297 Esas, 2022/34 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.12.2022 tarihli ve 2022/11357 Esas, 2022/12134 Karar sayılı kararı ile; "...18.12.2013 tarihli ve 2013/1823 Esas sayılı iddianame ile ise “Sanığın çocuklar ... ve ...’ya sağlık için tehlikeli madde temin ettiği” iddiası ile kamu davası açıldığı; sanık hakkında düzenlenen iddianame ile kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararda anlatılan fiillerin ceza muhakemesi anlamında tek bir fiil niteliğinde olduğu, dolayısıyla aynı fiil hakkında aynı zamanda hem kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar, hem de iddianame düzenlendiği gibi aynı konuda Bafra 3. Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek dosyanın Bafra Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, bu hâliyle sanık hakkında Bafra Cumhuriyet Başsavcılığınca aynı fiilden dolayı hukuki nitelendirme yapılarak verilmiş olan kovuşturmaya yer olmadığına dair ek kararının hukuki değerden yoksun olduğunun kabulü ile;

Dosyadaki belge, bilgiler ve sanığın savunmasına göre; ...'nın evinde ele geçen ve sanığa ait olan maddelerin Adli Tıp Kurumu Beşinci İhtisas Kurulunun 17.12.2018 tarihli raporu ile uyuşturucu madde olduğu belirlendiğinden, tanıklar Tuncay, Çağatay, Selman ve ...’ın beyanları karşısında; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun niteliği yanlış değerlendirilerek sağlık için tehlikeli madde temin etme suçundan hüküm kurulması" Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/8 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı işlem yapılan ...'nın evinde ele geçen ve sanığa ait olan maddelerin Adli Tıp Kurumu Beşinci İhtisas Kurulunun 17.12.2018 tarihli raporu ile uyuşturucu madde olduğu belirlendiğinden, tanıklar Tuncay, Çağatay, Selman ve ...’ın beyanları, dosyadaki belge, bilgiler ve sanığın savunmasına göre; sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/8 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.