10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyiz etmeye hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

A. Siirt 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2020/240 Esas, 2020/290 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 18.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesinin 23.09.2021 tarihli ve 2021/438 Esas, 2021/867 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05.04.2022 tarihli ve 2021/19313 Esas, 2022/4354 Karar sayılı kararı ile; "Sanık tarafından dosyaya sunulan tedavi evrakı ve sağlık raporlarına göre; 09/05/2018 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri sağlık raporunda 'ağır davranış patolojileri ile seyreden anti sosyal kişilik bozukluğu' tanısı ile askerlikten muaf olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığın 07/07/2020 tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sırada suçun hukuki anlam ve sonuçlarını kavrama yeteneğini azaltacak veya ortadan kaldıracak derecede akıl zayıflığının etkisi altında olup olmadığı, sanıkta bulunduğu iddia edilen zeka geriliği yönünden ifadesine itibar edilip edilemeyeceği ve 5237 sayılı TCK'nın 32/1-2. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığı bulunup bulunmadığı konusunda, sanığın daha önce tedavi gördüğü kurumlardan teşhis ve tedaviyi gösteren hasta tedavi müşahade kağıdı, epikriz gibi tüm belgelerin celp edilip dosyanın onaylı sureti ve bu belgelerle birlikte sanığın, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kuruluna veya uzman bir sağlık kuruluşuna sevki sureti ile rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırma ile hüküm kurulması," Nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D. Siirt 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2022/232 Esas, 2023/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 2 ay hapis ve 18.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile karar verildiğine, sanığın akıl hastası olduğuna, aramada ele geçen uyuşturucu maddenin sanığa ait olmadığına, sanığın uyuşturucu madde müptelası olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, uyuşturucu maddenin kime ait olduğunu beyan ettiği halde sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Olay, yakalama ve ev arama tutanakları içerikleri ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın cadde üzerinde, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca işlem yapılan Mehmet'e uyuşturucu madde satacağı yönünde bilgi alınması üzerine olay yerine giderek tanık Mehmet'i gören kolluk görevlilerinin, tanığın üzerinde metamfetamin ele geçirmesinden sonra, sanığın evinde yapılan aramada kişisel kullanım miktarının üzerinde uyuşturucu maddenin ele geçirildiği olayda; satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, olayın yeteri kadar aydınlatıldığı, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 15.05.2023 tarihli raporuna göre, sanığın mezkûr suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye de rastlanmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2023 tarihli ve 2022/232 Esas, 2023/246 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2023 tarihinde karar verildi.