2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik adı geçen sanıkların temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık ...’in yokluğunda kurulan hükümde temyiz süresinin başlangıcı ve temyiz şekli belirtilmediğinden, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 512/1.maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık sürenin, suçun işlendiği 30.11.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2.Sanık ...’in temyiz isteminin incelenmesinde;

30.11.2003 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 02.12.2003 olarak yazılması mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden, Suçun gece vakti işlendiği gerekçesiyle sanık hakkında hükmolunan cezanın artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin hükümde gösterilmemesi ile ilgili eksikliğin yerinde düzeltilmesi olanaklı olduğundan,

Y A R G I T A Y İ L A M I 5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nda yer alan hırsızlık suçunun ögelerinin farklı olduğu; demir kesme makası ile İlköğretim Okulunun pencere demirlerini kesip içeri girilerek yapılan hırsızlık eyleminin, hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4, 152/1-a.maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu halde, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi gereğince lehe yasanın belirlenmesi aşamasında yapılan karşılaştırma sırasında bu suçlarla ilgili bir değerlendirme yapılmaması, sonuçta hükmedilen ceza miktarı dikkate alındığında karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.