10. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Şanlıurfa 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarih, 2012/3 Esas, 2013/76 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Şanlıurfa 1.

Ağır Ceza Mahkemesi kararının Dairemizin 30.09.2014 tarihli, 2014/3068 Esas, 2014/9739 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.03.2023 tarihli itiraz yazısı ile sanığın duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmadığı halde hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmaması nedeniyle, Dairemizin 30.09.2014 tarihli, 2014/3068 Esas, 2014/9739 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasına karar verilmesi istenmiştir.

D.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.03.2023 tarihli itiraz yazısı üzerine, Dairemizin 03.04.2023 tarihli ve 2023/5601 Esas, 2023/2926 Karar sayılı kararı ile Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2012/3 Esas, 2013/76 Karar sayılı kararının, duruşmadan vareste tutulma talebi bulunmayan ve hükmün açıklandığı son oturumda ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olan sanığın hazır edilmeksizin yokluğunda mahkûmiyet hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

E. Şanlıurfa 1.

Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/192 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1.Yeterli delil bulunmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine,

2.Arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın kullandığı araçla kolluk görevlilerinin uygulama yaptığı noktada durmayarak uyarılara rağmen kaçtığı ve kaçarken de araçtan iki valizin atıldığı, daha sonrada sanığın beraberindeki hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kesinleşen ... ile yakalandıkları, araçtan atılan valizlerde suça konu esrarın ele geçirildiği olayda; uyuşturucu maddenin miktarı ve olayın oluş şekline göre sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.09.2023 tarihli ve 2023/192 Esas, 2023/239 Karar sayılı kararında sanık müdafileri taraflarından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.