4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiinin koşulları bulunmayan duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci, dördüncü ve beşinci fıkraları ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; sanık ile katılanın evli oldukları, aralarında boşanma davası olduğu, bunu kabullenemeyen katılanın sanığın cezalandırmak amacıyla suça konu iddialarda bulunduğu, maddi delillerin bulunmadığı, tanık C.K.'nın beyanının doğru olmadığı, birlikte gittikleri eğlence merkezinin kameralarının incelenmediği, katılanın iddialarına konu olan ahlak dışı film veya CD'lerin evde olup olmadığı hususunda arama yapılmadığı, mağdurun çaresizliğinin söz konusu olmadığı, katılanın soyut iddiası ve ifadesi doğru olmayan tanığın beyanı dışında delil bulunmadığı, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.

Sanığın, olay tarihinde resmi nikahlı eşi olan katılanın başka erkeklerle birlikte olmasını istediği, alkol aldığı zamanlarda pornografik videolar izletmeye çalıştığı, fuhuş eyleminin katılanın beyanı, tanıklar C.K. ve S.S.'nin beyanları ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istekleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Beyanı hükme esas alınan tanık ... S.'nin duruşmaya gelemediği yönünde mazeret dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında; tanığın usule uygun yeniden çağrılması, gelmediği takdirde zorla getirme kararı verilerek beyanının alınması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.