7. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

İ S T İ N A F K A R A R I

İstinaf incelemesi için dairemize gönderilen dosyanın ilk incelemesi tamamlanmış olmakla HMK'nın 353. ve 356. maddeleri gereğince; dosya içeriğine ve kararın niteliğine göre sonuca etkili olmadığından duruşma yapılmasına gerek görülmeden dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda;

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalı tarafça müvekkili şirket aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığını, toplam beş adet senedin icra takibine konu edildiğini, Gebze İcra dairesi 2021/24799 Esas sayılı dosyasından müvekkili şirkete tebligat yapılmadığını, müvekkili şirketin icra takibini bu nedenle öğrenemediğini, zamanında itiraz edemediğini, bu nedenle müvekkili şirketin taşınmazlarının haciz edildiğini, ilgili icra dosyasında yer alan dayanak belgelerdeki imzaların müvekkili şirketi temsile yetkili olan ...'a ait olmadığını, mahkememizce bilirkişi incelemesi yapıldığı vakit senette yer alan imzaların müvekkili şirket yetkilisinin el ürünü olmadığının ortaya çıkacağını, şirketin böyle bir borcu bulunmadığını, davalı şahıs ile şirketin geçmişe dayalı herhangi bir ticareti olmadığı gibi şirket yetkilisi ve çalışanlarının davalıyı kesinlikle tanımadıklarını, senedin asıl lehtarı olan ... ile de müvekkili şirkettin herhangi bir ticaretinin söz konusu olmadığını, bu şahsın defalarca müvekkili şirket yetkilisinden para talep ettiğini, bunun üzerine şirket yetkilisi hakkında karakola şikayetçi olduğunu, bu nedenle lehtar ...'ın senedi ...'e ciro ederek takip yaptığını, söz konusu bu şahısların dava dosyalarında olduğu gibi sahte senetler düzenlediğini ve mağdurlardan bu senetler karşılığında para talep ettiklerini, davalı tarafın icra takibi başlatmadan önce defalarca şirket yetkilisine ve çalışanlarına ulaşarak para talep ettiğini, ancak müvekkil şirket yetkilerinin şahsın bu talepleri ve tehditleri sonucunda karakola giderek hakkında şikayetçi olduklarını, yetkileri olmadığı halde şirket çalışanları tarafından bu senetlerin doldurulmuş olma olasılığı veya şirket kaşesinin taklit edilerek bu senetlerin doldurulduğunun muhtemel olduğunu, dolayısıyla senetlerdeki imzalar sahte olduğu gibi gerçek bir borç ilişkisi de söz konusu olmadığını, hakkında icra takibi yapılmış olmasının müvekkili şirketin ticari geleceğini olumsuz şekilde etkileyebileceğinden ve senetler üzerindeki imzaların müvekkili şirket yetkilisine ait olmaması nedeniyle telafisi güç durumların yaşanmasının muhtemel olduğunu, müvekkilinin taşınmazlarının haciz edildiğini, açıklanan nedenlerle icra veznesine yatırılan paranın alacaklı tarafa ödenmemesi için belli bir teminat karşılığında tedbir kararı verilmesini talep ettiklerini, tüm bu nedenlerle her türlü tazminat ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, davanın kabulüne, müvekkili şirketin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince; "... Davacının, Gebze İcra Müdürlüğü'nün 2021/24799 sayılı takip dosyası nedeniyle, davalı aleyhine açtığı menfi tespit davasının REDDİNE,

Davacı tarafça davaya konu edilip harçlandırılan takip tutarı olan toplam 38.023,93.-TL'nin %20'si oranına denk gelen 7.604,79-TL tazminatın İİK'nın 72/4 maddesi uyarınca davacıdan alınarak davalıya verilmesine ..." şeklinde hüküm kurulmuştur.

İlk derece mahkemesince verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; "Davalı tarafça müvekkil şirket aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatılmıştır. Toplam beş adet senet icra takibine konu edilmiştir. Senedin asıl lehtarı olan ... ile de müvekkil şirkettin herhangi bir ticareti söz konusu değildir.

Davalı taraf icra takibi başlatmadan önce defalarca şirket yetkilisine ve çalışanlarına ulaşarak para talep etmiştir. Ancak müvekkil şirket yetkileri şahsın bu talepleri ve tehditleri sonucunda karakola giderek hakkında şikayetçi olmuşlardır. Yetkileri olmadığı halde şirket çalışanları tarafından bu senetlerin doldurulmuş olma olasılığı veya şirket kaşesinin taklit edilerek bu senetlerin doldurulduğu kuvvetle muhtemeldir. Dolaysıyla senetlerdeki imzalar sahte olduğu gibi gerçek bir borç ilişkisi de söz konusu değildir" beyanı ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

Gebze Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 03/06/2022 tarih, 2021/826 Esas - 2022/490 Karar sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı.

Dava; Menfi Tespit istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. İnceleme; 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosyanın incelemesinde; davalı tarafça davacı şirket aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatıldığı, takip talebine beş adet senedin konu edildiği, Gebze İcra dairesi 2021/24799 Esas sayılı dosyasından aleyhine başlatılan takipte borçlu olmadığına karar verilmesi için eldeki davanın açıldığı, ilk derece mahkemesince açılan davanın reddine karar verildiği, verilen karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulduğu anlaşılmıştır.

Menfi tespit davası, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun (İİK) 72. maddesinde düzenlenmiştir. Bu maddeye göre, borçlu, icra takibinden önce veya takip sırasında ya da icra takibinden sonra borçlu bulunmadığını ispat için menfi tespit davası açabilir. Bu dava maddi hukuk ve usul hukuku bakımından genel hükümlere dayalıdır ve normal bir hukuk davası olarak açılır.

Eş söyleyişle kendisine karşı icra takibi yapılmış olan borçlu, ödeme emrine itiraz edilmemiş veya itiraz edilmiş olmakla birlikte yerinde görülmemiş olması sebebiyle icra takibi kesinleşse dahi maddi hukuk bakımından borçlu olmadığını ileri sürebilir. Bunun için, takip devam ederken alacaklıya karşı menfi tespit davası açabileceği gibi, böyle bir menfi tespit davası açmamış ve borcu cebri icra tehdidi altında ödemiş ise, ödemiş olduğu paranın kendisine verilmesi için alacaklıya karşı istirdat davası açabilir (Kuru, B.: İcra ve İflâs Hukukunda Menfi Tespit Davası ve İstirdat Davası, Ankara 2003, s. 233).

Ayrıca, adi senette borçlu olarak gözüken kimse, senet altındaki imzanın kendisine ait olmadığının ve dolayısıyla, senet borçlusu konumunda bulunmadığının tespiti amacıyla, cebri icra tehdidi ile karşı karşıya ise, icra takibinin yapılmasından önce; süresi içinde ödeme emrine karşı imzaya itiraz yoluyla itirazda bulunmayı ihmal etmiş ve takip kesinleşmişse, takibe başlanılmasından sonraki evrede sahtelik davası açabilir, böyle bir sahtelik davası hukukî niteliği itibariyle 2004 sayılı İİK 72’de düzenlenmiş olan menfi tespit davasıdır (Tanrıver, S.: Medenî Usul Hukuku, C.1, Ankara 2016, s. 844-845).

Menfi tespit davasında ispat yükü, kural olarak davalı alacaklıya düşer; fakat, davacıya (borçluya) düştüğü hâller de vardır; davacı (borçlu), davalının (alacaklının) varlığını iddia ettiği hukuki ilişkiyi (meselâ borcu) sadece inkâr etmekle yetinmekte ise, yani bu hukuki ilişkinin (borcun) hiç doğmadığını ileri sürmekte ise ispat yükü davalıya düşer. Çünkü hukuki ilişkinin (borcun) varlığını iddia eden davalı olduğu için, ispat yükü davalı alacaklıya düşer (6100 sayılı HMK m. 190; 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 6). Fakat, alacaklının dayandığı senedin karşılıksız olduğunu ispat yükü, davacıya (borçluya) düşer. Bunun gibi, davacı (borçlu), davalının (alacaklının) iddia ettiği alacağın ödeme, ibra ve takas gibi bir nedenle son bulduğunu ileri sürerse, bu iddiayı ispat yükü de davacı borçluya düşer (Kuru-El Kitabı, s.322-323).

Kural olarak menfi tespit davalarında ispat yükü, alacaklı olduğunu iddia eden davalıdadır. Ancak davalının alacağı kambiyo senedine dayanıyorsa ispat yükü yer değiştirerek senetten dolayı borçlu olmadığını iddia eden davacı tarafa düşer. (Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 20/03/2019 tarih 2017/3521 E., 2019/1844 K. Sayılı kararı da bu yöndedir.)

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz konusuna değinmek gerekirse, bu husus 2004 sayılı İİK’nın 170. maddesinde düzenlenmiş, bu maddenin üçüncü fıkrasında aynen; “İcra mahkemesi, 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda, inkâr edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur. Alacaklının genel hükümlere göre dava açma hakkı saklıdır. İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip ikinci fıkraya göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve takip konusu alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkûm edilir ve itiraz reddedilir. Borçlu menfi tespit veya istirdat davası açarsa, hükmolunan tazminatın ve para cezasının tahsili dava sonuna kadar tehir olunur ve davanın borçlu lehine sonuçlanması halinde daha önce hükmedilmiş olan tazminat ve para cezası kalkar.” düzenlemesine yer verilmiş olup, bu hükümle icra mahkemesince incelemenin aynı Kanun’un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılacağı açıklanmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun; “Yazı veya imza inkârı” başlıklı 208. maddesi; “(1) Taraflardan biri, kendisi tarafından düzenlendiği iddia edilen bir belgedeki yazı veya imzayı inkâr etmek isterse, sahtelik iddiasında bulunmalıdır; aksi hâlde belge, aleyhine delil olarak kullanılır. (2) Bir belgenin sahteliği iddia edildiğinde, belgenin mahkemeye verildiği tarih yazılıp mühürlenerek, saklanması için mahkemece gerekli tedbirler alınır. (3) Bir belgenin sahteliğini iddia eden kimse, bunu aynı mahkemede ön sorun şeklinde ileri sürebileceği gibi, bu konuda ayrı bir dava da açabilir. (4) Resmî bir senetteki yazı veya imzayı inkâr eden tarafın bu iddiası, ancak ilgili evraka resmiyet kazandıran kişiyi de taraf göstererek açacağı ayrı bir davada incelenip karara bağlanabilir. Asıl davaya bakan hâkim, gerekirse bu konuda imza veya yazıyı inkâr eden tarafa, dava açması için iki haftalık kesin bir süre verir”; “Yazı veya imza inkârının sonucu” başlıklı 209. maddesi; “(1) Adi bir senetteki yazı veya imza inkâr edildiğinde, bu konuda bir karar verilinceye kadar, o senet herhangi bir işleme esas alınamaz. (2) Resmî senetlerdeki yazı veya imza inkâr edildiğinde, senetteki yazı veya imzanın sahteliği, ancak mahkeme kararıyla sabit olursa, bu senet herhangi bir işleme esas alınamaz. (3) Senede dayanılarak verilmiş olan ihtiyati tedbir, o senet hakkındaki sahtelik iddiasından etkilenmez ve gerektiğinde senet sahibi haklarının korunması için yeni tedbirler talep edebilir” “Sahtelik incelemesi” başlıklı 211. maddesi ise; “(1) Bir belgenin sahteliğinin iddia edilmesi durumunda, bu hususta karşı tarafın açıklamaları da dikkate alınarak, aşağıdaki sıra ile inceleme yapılarak öncelikle karar verilir:

a)Hâkim, yazı veya imzayı inkâr eden tarafı isticvap ettikten sonra bir kanaat edinememişse, huzurda bu kişiye yazı yazdırıp imza attırmak suretiyle elde ettiği belge ve diğer delilleri değerlendirir. Hâkim, sahtelik konusunda başka bir incelemeye gerek duymadan karar verebilecek durumda ise gerekçesini açıkça belirtmek suretiyle, senedin sahteliği hakkında bir karar verir. İsticvap için mahkemeye davet edilen taraf, belirtilen günde hazır bulunmadığı takdirde, inkâr etmiş olduğu belgedeki yazı veya imzayı ikrar etmiş sayılır; bu husus kendisine çıkartılacak davetiyede ayrıca ihtar edilir.

b)(a) bendi hükmüne göre yaptığı incelemeye rağmen, hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamışsa, bilirkişi incelemesine karar verir. Bilirkişi incelemesinden önce, mevcutsa, o tarafa ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar, ilgili yerlerden getirtilir. Bilirkişi, bu yazı ve imzalarla, o mahkemede elde edilen yazı ve imzaları esas alarak inceleme yapar. Bilirkişi, inceleme için gerekli görürse, kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir”. şeklinde düzenlemeler içermektedir.

Buna göre, 6100 sayılı HMK’nın 211/a maddesine göre yapılan incelemeye rağmen hâkimde sahtelik konusunda kesin bir kanaat oluşmamış ise 6100 sayılı HMK’nın 266. ve devamı maddelerine göre çözümü özel veya teknik bilgi gerektirdiğinden bilirkişi incelemesine karar verilir. Aynı Kanun’un 211/b maddesine göre bilirkişi incelemesinden önce mevcutsa o tarafa ait karşılaştırma yapmaya elverişli yazı ve imzalar ilgili yerlerden getirilir. Bilirkişi o mahkemede elde edilen yazı ve imzalarla inceleme yapar. Bu husus maddenin gerekçesinde "...Bilirkişi incelemesinde, bu yazı ve imzalarla mahkemece elde edilen yazı ve imzalar esas alınır. Bilirkişi inceleme için gerekli görürse kendi huzurunda tarafın yeniden yazı yazması veya imza atmasını mahkemeden talep edebilir..." şeklinde açıklanmıştır. Bu hükümden anlaşılacağı üzere takibe dayanak senedin sahteliğinin bilirkişi raporu ile ispatlanması gerekir. Bilirkişi incelemesinde kullanılacak belgeler mahkeme veya bilirkişi huzurunda alınan imza örnekleri ve mukayeseye esas belgelerdir.

İmza incelemesinde öncelikle senedin düzenleme tarihinden öncesine ilişkin borçluya ait olduğu muhakkak olan karşılaştırmaya elverişli imzalarını taşıyan belgeler, keşide tarihine en yakın tarihli olanından başlayarak bilirkişi tarafından mukayeseye esas alınmalıdır. Yapılacak bilirkişi incelemesinin, konunun uzmanınca ve yeterli teknik donanıma sahip bir laboratuvar ortamında, optik aletler ve o incelemenin gerektirdiği diğer cihazlar kullanılarak, grafolojik ve grafometrik yöntemlerle yapılması, bu alet ve yöntemlerle gerek incelemeye konu ve gerekse karşılaştırmaya esas belgelerdeki imza veya yazının tersim, seyir, baskı derecesi, eğim, doğrultu gibi yönlerden taşıdığı özelliklerin tam ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenip karşılaştırılması; sonuçta, imza veya yazının atfedilen kişiye ait olup olmadığının, dayanakları gösterilmiş, tarafların, mahkemenin ve Yargıtay’ın denetimine elverişli bir raporla ortaya konulması, gerektiğinde karşılaştırılan imza veya yazının hangi nedenle farklı veya aynı kişinin eli ürünü olduklarının fotoğraf ya da diğer uygun görüntü teknikleriyle de desteklenmesi şarttır. Nitekim bu ilkeler, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2019 tarihli ve 2017/12-2692 E., 2019/1003 K. sayılı kararında da benimsenmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 211. maddesinde yer alan ve imza incelemesi konusunda getirilen bu sıraya uyulması zorunludur. Buna göre hâkim imzayı inkâr eden tarafın isticvap edilmesine karar verdiği hâlde, bu davete icabet edilmemesi imzanın ikrar edilmiş sayılması sonucunu doğuracak ve bilirkişi incelemesi yapılmasına ihtiyaç kalmayacaktır. Aynı şekilde inkâr edilen imza ile karşılaştırılan imzanın birbirine benzemediğinin ilk bakışta tespit edilebildiği hâllerde bilirkişi incelemesi yapılmasına gerek yoktur ( Pekcanıtez, H./ Özekes, M./ Akkan, M./ Korkmaz, H.T.:Pekcanıtez Usul Medeni Usul Hukuku, Cilt II, İstanbul 2017, s. 1795). (Emsal Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 07/10/2020 tarih, 2017/(19)11-911 Esas, 2020/736 Karar sayılı içtihadı). 6100 sayılı HMK'nın 171 maddesinde; "(1) İsticvabına karar verilen kimseye bizzat davetiye gönderilir ve belirlenen gün ve saatte isticvap olunmak üzere hazır bulunması gerektiği belirtilir. Davetiyede, ayrıca, isticvap konusu vakıalar gösterilir; ilgili tarafın geçerli bir özrü olmaksızın gelmediği veya gelip de sorulara cevap vermediği takdirde, isticvap konusu vakıaları ikrar etmiş sayılacağı ihtarı da yapılır. (2) Çağrılan taraf özürsüz olarak gelmediği veya gelip de soruları cevapsız bıraktığı takdirde, mahkemece sorulan vakıalar ikrar edilmiş sayılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Eldeki davada; bu yasal düzenleme karşısında, mahkemece:

HMK'nın 211. maddesi uyarınca imza incelemesi yapılmak üzere HMK'nın 171/1 maddesi uyarınca "geçerli bir özrü olmaksızın gelmediği, veya gelipte sorulan sorulara cevap vermediği takdirde dava konusu bonolar üzerindeki keşideci bölümündeki imzanın kendisinden sadır olduğunun kabul edileceği" şerhi ile birlikte davacı şirket yetkilisi ...'e isticvap davetiyesi tebliğ edilmiş olup, usulüne uygun isticvap davetiyesi tebliğine rağmen, davacı şirket yetkilisinin 08/04/2022 tarihli duruşmaya katılmadığı anlaşılmıştır.

Eldeki davada; tüm dosya kapsamı, toplanan deliller, isticvap davetiyesine rağmen davacı şirket yetkilisinin mazeretsiz olarak duruşmaya gelmemesi hep birlikte değerlendirildiğinde, davacı şirket tarafından takibe konu bonolar üzerindeki imzalar inkâr edildiğinden davacı şirket yetkilisinin isticvap edilmesine karar verildiği, bu davete icabet edilmemesinin imzanın ikrar edilmiş sayılması sonucunu doğurduğu ve bilirkişi incelemesi yapılmasına ihtiyaç kalmadığı, kambiyo senedi vermek suretiyle borç altına giren borçlunun "kambiyo taahhüdü"nde bulunmuş olduğu, kambiyo senedinden kaynaklanan talebin geçerliliğinin, temel ilişkiden kaynaklanan temel talebin ve bununla ilgili olarak taraflar arasında varılmış amaca ilişkin mutabakatın geçerliliğinden tamamen bağımsız olduğu, kambiyo senedinden doğan talep hakkına kambiyo hukuku, temel talebe ise, bu talebin ait olduğu hukuk kurallarının uygulanacağı, bononun sebepten mücerret olup, davacının ileri sürdüğü iddiaların varlığını yazılı delille ispat yükü altında olduğu, senet altındaki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olduğunun ikrar edilmiş sayıldığı, aksi kanıtlanamayan ve senet miktarları itibarıyla da senedin aksinin ve senet altındaki temel ilişkinin tanıkla ispatın mümkün olmadığı, davacı tarafça, dava dilekçesinde yemin deliline dayanıldığından ve yemin kati taraf delillerinden olduğundan Yerleşmiş Yargıtay uygulamaları gereğince yemin deliline dayanıldığı taktirde, mahkemece yemin delilinin hatırlatılması, taraf yemin teklif ettiği taktirde karşı tarafa usulüne uygun yemin ettirilerek sonucuna göre karar verilmesi zorunluluğu bulunduğundan (Benzer mahiyette İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi'nin 30/12/2021 tarih, 2020/1304 Esas, 2021/1692 Karar sayılı ilamı), mahkemece yemin teklif etmeye özel olarak yetkili kılınan davacı vekiline yemin delilinin hatırlatıldığı, ancak davacı vekili tarafından iki haftalık kesin sürede yemin metni de sunulmadığı anlaşılmakla, açıklanan tüm bu neden ve gerekçelerle davanın reddine şeklinde karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, hukuki değerlendirme ve varılan sonucun yerleşik Yargıtay İçtihatlarına ve Daire'mizin uygulamalarına da uygun olduğu, yapılan tahkikatın yeterli ve ilk derece mahkemesince verilen hükmün davacının istinaf nedenlerini karşılar nitelikte bulunduğu anlaşıldığından, davacının istinaf nedenleri yerinde görülmemiştir. gerekmiştir. Öte yandan;

Eldeki davada; dava ve takip konusu bonolar hakkında mahkemece davacının ihtiyati tedbir talebinin %15 teminat karşılığında kabul edildiği, davacı tarafça teminat yatırılması üzerine tedbir kararının mahkemenin 25/11/2021 tarihli yazısı ile infaz edilmek üzere İcra Müdürlüğü'ne bildirildiği, İİK.'nun 72-(4) maddesine göre; "dava alacaklı lehine neticelenirse ihtiyati tedbir kararı kalkar. Buna dair hükmün kesinleşmesi halinde alacaklı ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmaktan doğan zararlarını gösterilen teminattan alır. Alacaklının uğradığı zarar aynı davada takdir olunarak karara bağlanır. Bu zarar herhalde (Değişik ibare:02/07/2012-6352 S.K./15.md.) yüzde yirmiden aşağı tayin edilemez.", hükmü uyarınca tazminata hükmedilmesi için kötü niyet aranmadığından, bu tazminat talebe gerek olmaksızın alacaklının alacağını geç almış olmasından kaynaklanan bir tazminat şekli olduğundan ve tedbir kararının uygulanmış olması tazminata hükmetmek için yeterli olduğundan davacının takip tutarının %20'si oranında tazminata mahkum edilmesine karar verilmesinde de herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Tüm bu açıklamalara, dosya kapsamına, kararın dayandığı delillerle, yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmamasına,

HMK'nın 355. maddesi uyarınca; kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmaması nazara alınarak, davacının istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekmiştir. H Ü K Ü M: Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere;

1.HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca; davacının istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE,

2.İstinaf kanun yoluna başvurma harcının hazineye gelir kaydına,

3.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Harçlar Tarifesi uyarınca alınması gereken 427,60-TL istinaf karar harcından, istinafa gelirken peşin alınan 80,70-TL'nin mahsubu ile kalan 346,90-TL istinaf karar harcının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına, harç tahsili ve harç tahsil müzekkeresi yazılması işlemlerinin HMK'nın 302/5 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi tarafından yerine getirilmesine,

4.İstinaf eden tarafından istinaf kanun yoluna başvuru için yapılan masrafların kendi üzerinde bırakılmasına,

5.İstinaf eden tarafından yatırılan istinaf avansından kullanılmayan kısmının HMK'nın 333. maddesi uyarınca; karar kesinleştikten sonra ilk derece mahkemesince istinaf edene iadesine,

6.İstinaf incelemesi duruşmalı yapılmadığından vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

7.6100 sayılı HMK'nın 359/4 maddesi uyarınca; kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine,

8.Dosyanın mahkemesine gönderilmesine, İlişkin; 6100 sayılı HMK'nın 362. maddesi gereğince dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda KESİN olmak üzere oy birliği ile karar verildi. 22/01/2024 ... Başkan ...