9. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2012 tarihli ve 2012/27 Esas, 2012/103 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nielikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Kırşehir 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.07.2014 tarih 2014/227 Esas 2014/383 Karar sayılı ilâmı ile sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediğinden bahisle yapılan bildirim üzerine Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/403 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.12.2018 tarihli ve 14-2015/245015 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın Temyiz İsteği Atılı suçu işlemediğine, suç kastının olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece''.. sanıklar ... ... ve ... her ne kadar üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmeseler de mağdur ... ... ile ... ...'nun birlikte yaşamalarının gayriresmi olarak izin vermek suretiyle suçun işlenişine yardım etmek suretiyle katıldıkları sabit olduğundan 5237 Sayılı TCK’nın 103/1-a. maddesinde onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranışın üç yıldan sekiz yıla kadar cezalandırıldığı, mağdur ... ... ile ... ...'nun da gayri resmi olarak birlikte yaşamalarından dolayı çocuklarının olduğu anlaşıldığından sanıklardan ... ...'ın ... ...'ın babası olduğu, ...'nun da ... ...'nun babası olduğu sanıkların işlenen suça rıza göstermeleri ve suçun işlenmesinde yardımda bulunmalarından, üzerlerine atılı cinsel istismar suçunu işledikleri sabit olduğundan...'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.

1.Dosya kapsamındaki evlendirilen çocukların öncesinde arkadaş olduklarının ve zorla evlendirilmediklerinin anlaşıldığı, sanığın sosyo kültürel durumu, yaşadığı çevrede geçerli toplumsal koşullar ve tüm dosya içeriğine göre atılı suça bilinçli katılımının bulunmadığı, suç kastının olmadığı da gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2015/403 Esas, 2015/270 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.