2. Ceza Dairesi

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2022 tarihli ve KYB-2022/90629 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya aslının hakkındaki hüküm açıklanan diğer sanık yönünden istinaf incelemesi için Ankara Bölge Asliye Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

1.Dosya kapsamına göre, sanığın yüzüne karşı verilen kararın, sanık tarafından 11/04/2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği, temyize tâbi olan hırsızlık suçu yönünden dosyanın 23/05/2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği ancak kasten yaralama suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının itiraz merciince herhangi bir inceleme yapılmaksızın 06/05/2016 tarihi itibariyle kesinleştirildiği,

Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarihli kararına yönelik sanık tarafından süresinde temyiz talebinde bulunulduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık tarafından verilen 11/04/2016 tarihli temyiz dilekçesinin nitelikli konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciince itirazla ilgili bir karar verilerek dosyanın kesinleştirilmesi gerektiği gözetilmeden, merciince itiraz incelemesi yapılmadan şeklen kesinleştirilen söz konusu kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve denetim süresinin başlamadığı, bu nedenle sanığın denetim süresi içinde suç işlediğinin kabul edilemeyeceği ve hükmün açıklanması koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde,

2.Kabule göre de,

Sanığın suç oluşturduğu ... görülen fiili ve bunun nitelendirmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçe ile yetinilip mala zarar verme ve nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlali eylemlerinin ne şekilde gerçekleştiğine dair gerekçe belirtilmeden hüküm kurulmasında, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

Karar duruşmasında Sincan 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...'a 26.03.2019 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı istinaf edebileceğinin belirtilmemesi" ve "yasa yolu başvuru süresinin hükmün tefhim ve tebliğinden itibaren başlayacağı belirtilerek sanığın yanıltılması" nedenleriyle hükümlerin usûlüne uygun tefhim edilmediği ve bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.03.2019 tarihli kararının sanığa usûlüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa aynı Kanun’un ve 35/son maddelerine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 26.03.2019 tarihli ve 2018/637 Esas, 2019/24 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.