11. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; Çanakkale 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/1 Esas, 2020/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62,52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 4.160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi, eylemin hukuki ihtilaf olduğu, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

1.Sanıkla katılanın internet ortamında tanıştıkları, sanığın kendisini...İlçesinde piliç çiftliği sahibi olarak tanıttığı, aralarında duygusal ilişki başladığı ve evlenmeye karar verdikleri, ilerleyen zamanda sanığın katılana vergi borcu olduğunu, bu borcu ödemezse hapse gireceğini, evlenemeyeceklerini söyleyerek para istediği ve katılanın Musaköy Sülüklügöl mevkiinde bulunan tarlasını satması hususunda ikna ettiği, katılanın tarlasını 36.000,00 TL'ye ...'e sattığı ve Hikmet’ten paranın 15.000,00 TL'sini sanığın hesabına göndermesini istediği, sanığın parayı aldıktan sonra katılanla görüşmeyi kestiği, telefonlarına çıkmadığı ve ortadan kaybolduğu, sanığın katılanı dolandırdığı iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık atılı suçu kabul etmemiş, aralarında alacak verecek mevzu bulunduğunu beyan etmiştir.

3.Dosya kapsamında dinlenen tanıklar katılanın arazisini satıp parasını sanığa verdiğini beyan etmişlerdir.

4.Araziyi alan Hikmet’in arazi parasının 15.000,00 TL sini doğrudan sanığa havale ettiğine dair dekonlar dosyada bulunmaktadır.

5.Uzlaştırma işlemleri başarısız olmuştur.

6.Mahkeme sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile mahkûmiyetine karar vermiştir. IV. GEREKÇE Uzlaştırma işlemi sebebiyle dava zamanaşımının durduğu süreler dikkate alınarak yapılan incelemede;

1.Çanakkale 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/1 Esas, 2020/46 Karar sayılı kararında, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.01.2020 tarihli ve 2019/1 Esas, 2020/46 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2023 tarihinde karar verildi.