2. Ceza Dairesi

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.09.2021 tarihli ve 2018/898 Esas, 2018/1151 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükmün, hükümlünün aynı konutta yaşayan kardeşine 07.06.2018 tarihinde tebliğ edildiği, tebligatta imzası olan ... ... ...'ın nüfus kaydına göre tebliğ sırasında 18 yaşından ... olduğu anlaşıldığından, aynı zamanda tebligat parçasına Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 29. maddesine aykırı olarak muhatabın hangi sebeple geçici olarak konuttan ayrıldığının yazılmadığı anlaşılmakla, tebligatın usulsüz olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

Her ne kadar hükümlünün yokluğunda verilen 11.05.2018 tarihli karar, hükümlünün aynı konutta yaşayan ve nüfus kaydına göre tebliğ sırasında 18 yaşını doldurmamış kardeşine tebliğ edilerek ve aynı zamanda tebligat parçasına Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 29. maddesine aykırı olarak muhatabın ne sebeple geçici olarak konuttan ayrıldığının yazılmayarak usulsüz tebliğ edilmiş ise de; hükümlünün 18.03.2019 ve 10.04.2019 tarihli dilekçeler ile herhangi bir temyiz isteminde bulunmadan hakkında mahsup hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği, dolayısıyla yokluğunda verilen karardan en geç bu tarihte haberdar olan hükümlünün müdafiinin, kararı 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 24.09.2021 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, hükümlü müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak REDDİNE, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.