11. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2013/418 Esas, 2015/1046 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan ayrı ayrı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, ile 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz isteği; eksik inceleme neticesinde verilen usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, Sanık ...'in temyiz isteği; eksik inceleme neticesinde verilen usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına, ilişkindir.

1.Şirket yetkilisi ve çalışanı olan sanıkların, aralarında ticari ilişki bulunan katılanlar tarafından alacaklarına karşılık verildiğini iddia ettikleri suça konu 9.538,00 TL bedelli bono ve 38.000,00 TL bedelli çeki kullanmak suretiyle üzerlerine atılı suçu işledikleri iddia ve kabul edilmiştir.

2.Kriminal raporlar ile suça konu senetlerdeki imzaların katılanlara ait olmadığı tespitleri yapılmıştır.

3.Dosya kapsamı itibarıyla sanıkların inkara yönelik savunmalarına itibar edilmediği anlaşılmıştır.

4.Suça konu bono aslının dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

. Cumhuriyet Başsavcılığının 28/05/2013 tarih ve 2013/6166 sayılı iddianamesiyle, sanıklar hakkında 25.09.2012 düzenleme tarihli, 25.10.2012 ödeme tarihli 9.538,00 TL meblağlı bonoyu sahte olarak düzenledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/11/2013 tarihli iddianamesiyle, sanıklar ... ve ... hakkında 38.000,00 TL bedelli çekin sahte olması nedeniyle kamu davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2013/803 Esas, 2015/492 Karar sayılı kararı ile birleştirme kararı verildiğinin anlaşıldığı olayda;

1.Gerekçeli kararda, sanıklar ... ve ... hakkında sadece 25.09.2012 düzenleme tarihli, 25.10.2012 ödeme tarihli 9.538,00 TL meblağlı bono ile ilgili hüküm kurulduğu, birleşen dosyada suça konu 38.000,00 TL bedelli çekin sahteliği nedeniyle hüküm kurulduğuna ilişkin gerekçe bulunmadığı ve hangi eylemleri nedeniyle uygulandığı belirtilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı Knaun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması,

2.Kabule göre de;

a)Sanıklar ... ve ...'e 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesine göre ek savunma hakkı verilmeden sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

b)5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanıkların, benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasında hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde alt sınırdan fazla uzaklaşılarak sanıklar hakkında temel cezanın 4 yıl olarak belirlenmesi,

c)5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararının gözetilmemesi,

d)Birleştirme kararı verilen ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/803 Esas, 2015/492 Karar sayılı dosyasına konu senet hakkında karar verilmemesi, nedenleriyle sanıklar hakkında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2013/418 Esas, 2015/1046 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.