1. Ceza Dairesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2014/82 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararı ile;

1.Sanık ... hakkında:

a)Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, Kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan sanık ...'nin temyiz sebepleri; üzerine atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, sanık ... tarafından yaralandığına, vesaireye ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama ile katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 ... maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret ve aynı Kanun'un 265 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçları için belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık ... yönünden zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu, sanık ... yönünden ise zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.06.2014 tarihli savunması olduğu ve bu tarihlerden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ...

7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2015 tarihli ve 2014/82 Esas, 2015/700 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık ...'nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar ... ve ... hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.01.2024 tarihinde karar verildi.