1. Ceza Dairesi

Sanığın talebinin eski hale getirme istemi yönünde olduğu, eski hale getirme talebi konusunda karar verme yetkisinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2023 tarihli ve 2023/119 Değişik ... sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilmiştir. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/147 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1....

1.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ıncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/147 Karar sayılı ek kararı ile temyiz başvuru süresinin geçtiğinden sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri, karar her ne kadar tefhim edilmiş olsa da; kararda 5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesinin hatırlatılmadığı, dolayısıyla aynı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca temyiz kanun yoluna başvurabileceğine ilişkindir.

. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2014 tarihli kararının, sanığın yüzüne karşı verildiği, hüküm fıkrasında kanun yolu ve süresinin gösterildiği, kararın temyiz edilmemesi üzerine 10.04.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın 19.08.2022 tarihli dilekçesi ile uzlaşma nedeniyle infazın durdurulmasını talep ettiği, 25.08.2022 tarihli ek karar ile bu talebin reddine karar verildiği, sanığın 10.02.2023 tarihli dilekçesi ile basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme talebinde bulunduğu, bu talebin de 20.02.2023 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği, sanığın 27.02.2023 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmek istediğini bildirdiği, söz konusu talebin de 28.02.2023 tarihli inceleme konusu ek karar ile reddedildiği dolayısıyla, sanığın hakkında kurulan karardan haberdar olduğu, hüküm tarihinden itibaren yaklaşık 9 yıl sonra hakkın kötüye kullanılması niteliğinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, sanığın yüzüne karşı verilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 27.02.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2014/39 Esas, 2014/147 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.