2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17.06.2008 tarihli kararda, yasa yolu başvuru şekli açıklanmayıp, temyiz süresi başlangıcı da “tebliğ/tefhim” olarak gösterilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2009 gün ve 2008/269-65 sayılı ve 05.10.2010 gün, 2010/169-188 sayılı kararlarında belirtildiği üzere başvuru şeklinin gösterilmemiş olmasının, “yasa yolu süresinin” işlemeye başlamasını engellemeyeceği, temyiz isteminin süresinde olması koşuluyla yanlış mercie, yanlış şekilde bir başvuruda bulunulması halinde bu yanılmanın, 5271 sayılı CMK.’nın 264. maddesi kapsamında değerlendirileceği dikkate alınarak sanığın, 15.07.2010 tarihli temyiz dilekçesini mahkemesine hitaben yazıp gönderdiği belirlenmekle, yasa yolu başvuru süresi de en lehe yorumla kararın tebliğinden itibaren başlayacağından, hükümlünün itirazının da tebligatla ilgili olması karşısında, yokluğunda verilip, Tebligat Yasasının 21.maddesi uyarınca usulüne uygun olarak, hükümlünün eşi de haberdar edilerek tebliğ edilen karara karşı yasal süresi içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığı belirlenmekle, temyiz isteminin reddine dair kararın hukuki değerden yoksun olduğu yönündeki tebliğname düşüncesine katılınmamıştır. Temyiz isteminin reddine dair 25.06.2010 gün ve 2007/560, 2008/530 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.