7. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 ila 326 ncı maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca da temyiz süresinin 1 hafta olduğu gözetilmeden, hükümde temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmek suretiyle yanıltıcı ifadeler kullanılmış olması ve bu durumun adil yargılanma hakkı kapsamında mahkemeye erişim hakkının ihlali niteliğinde bulunması karşısında, sanığın kararı tebliğden itibaren 15 gün içinde temyiz etmiş olması nedeniyle, sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.07.2013 tarihli ve 2012/1563 Esas, 2013/1550 Karar sayılı kararı ile sanığın 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.11.2017 tarihli ve 2015/2659 Esas, 2017/9164 Karar sayılı kararı ile ''sanığa ek savunma hakkı tanınmadan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hüküm tesisi, ele geçen kaçak sigara miktarına göre sanığın teşdiden cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, tekerrüre esas alınan ilâm hakkında uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılmasının gerekmesi ve sair hüküm hataları" gerekçesiyle sanığın cezada kazanılmış hakkı saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2018 tarihli ve 2018/9 Esas, 2018/503 Karar sayılı kararı ile sanığın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

4.Anılan kararın sanık tarafından süresinde temyizi üzerine, dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, ''sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında olmakla birlikte suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455, 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanun'u (5607 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı ve hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanunu'nun 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanığın lehine olabileceğinden, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenleme gereği mahkemesine iade edilmiştir.

5.Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2020/1465 Esas, 2023/551 Karar sayılı kararı ile sanığın 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2 yıl 6 ... hapis ve 1.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ancak cezada kazanılmış hak gereği sanığın neticeten 16.07.2013 tarihli hükümde verilen 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine ve eşya müsaderesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz istemi; atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, dava konusu eşyaların değerinin pek düşük olduğuna, zararın giderilmesi hususunda kendisine ihtarat yapılmadığına, usul ve yasaya aykırı şekilde hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ve tekerrür hükümleri uygulanarak hüküm kurulduğu ile re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın sevk ve idaresindeki, müsaderesi talep edilmeyen, araçta önleme araması kararı ile yapılan aramada 1650 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın 26.03.2013 tarihli savunmasında inkarda bulunduğu, 25.04.2018 tarihli savunmasında ise kaçak sigaraların kendisine ait olup satmak için aldığını beyan ederek ikrarda bulunduğu anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE

1.Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 1650 karton kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve ikrarına göre sanığın üzerine atılı eylemin sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşılmış olup, ele geçen kaçak sigaraların miktar ve değerine göre teşdidin haksız olduğuna, tekerrüre esas alınan ilâmın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesindeki şartları taşıması, verilen hapis cezasının 2 yılın üstünde olması ve 01.08.2022 tarihli duruşmada sanığa kamu zararı konusunda ihtarda yapılmış olmasına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Cezada kazanılmış hak gözetilirken sanık hakkında netice ceza belirlendikten sonra infazın cezada kazanılmış hakkı oluşturan hükümde belirlenen netice ceza üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine sanığın cezada kazanılmış hakkı oluşturduğu kabul edilen ceza miktarı ile cezalandırılmasına karar verilmesi, isabetli bulunmamıştır. V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.06.2023 tarihli ve 2020/1465 Esas, 2023/551 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından (6) numaralı fıkranın çıkartılarak yerine gelmek üzere hükme ''1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği kazanılmış hak nedeniyle cezanın, 16.07.2013 tarihli hükümde tayin olunan 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.