5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkındaki beraet hükmüne yönelik herhangi bir temyiz talebi bulunmadığı gözetilerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/09/2011 günlü 2011/5-104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması kazanılmış hak niteliğinde olup aleyhe bozma yasağına konu olacağından suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Ruhsat almaya herhangi bir yasal engeli bulunmayan ...'in, ......, Ilısu köyü ve ........., köyü yol ayrımında taş ocağı ruhsatı almak için ruhsat vermeye yetkili Mardin İl Özel İdare Müdürlüğünde ruhsat müdürü olarak görev yapan sanık ...'a yaptığı müracaat sırasında ruhsat işlemlerini yapmak için kendisinden 2 ruhsat için 1000 TL rüşvet talebinde bulunan sanığın rüşvet talebini kabul etmeyerek, rüşvet hususunda yaptığı telefon görüşmesini kayda almak suretiyle yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturmada, fotokopisi çekilip seri numaraları alınan 500 TL'nin sanık ...’a odasında, ... tarafından teslim edilmesinden sonra yapılan aramada paraların sanığın cebinde yakalandığı, bu şekilde subut bulan görevinin gereklerine uygun davranmak için menfaat sağlama eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 257/3'deki görevi kötüye kullanma suçu kapsamında kaldığı,

Hükümden sonra 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 105/5-b maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 257/3. maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması ve aynı Yasanın 87. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın rüşvet suçunu düzenleyen 252. maddesinin yeniden düzenlenmesi karşısında, bu eylemin TCK'nın 252. maddesi kapsamında rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, her iki kanun hükümleri karşılaştırılarak TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın kazanılmış hakları saklı tutulmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.