5. Ceza Dairesi

kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle

mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın deliller kısmında "Sincan 2. Asliye Mahkemesi'nce dinlenen ve Sincan Çocuk Yuvası Müdürlüğü'nde çalışıp maaşlarından sanık tarafından kesinti yapılan çalışanlardan ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ..., ... ve ... ... 'in tanık sıfatıyla, usulüne uygun olarak alınmış beyanları dosya içerisinde mevcut bulunmaktadır." şeklinde açıklamada bulunup, delillerin değerlendirilmesi gerekçe bölümünde ise "göreve başladığı tarihten görevinin bittiği tarihe kadar her ay çalışanların maaşlarından onların bilgisi ve rızası olmaksızın mutemetlik ücreti kestiği, bunu mutemetlik hizmetini yerine getirirken yaptığı masraflar için, personelin bilgisi ve rızası dahilinde gerçekleştirdiğini savunmuş ise de mutemediye kesintilerinden personelin haberinin olmadığı..”nın ifade edilmesi karşısında, Sincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince dinlenen tanıkların beyanlarının hükme esas alındığı anlaşılmış olmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06/05/2008 tarih ve 2008/1-90-2008/100 sayılı Kararı uyarınca; mahkemece görevsizlik kararı benimsenip yargılamaya başlanılmakla, görevli mahkemece tekrarlanması mümkün olmayanlar dışındaki tüm işlemlerin yenilenmesi gerektiği, Asliye Ceza Mahkemesinin görev alanında bulunan bir suçtan hüküm tesis edilmiş olmasının bu işlemlerin tekrarlanması zorunluluğunu ortadan kaldırmadığı gözetilmeksizin, beyanları hükme esas alınan tanıkların usulüne uygun şekilde yeniden çağrılarak anlatımlarının tespiti yerine, görevsizlik kararı veren mahkemece alınan beyanlarına dayanılarak hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 7. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.