5. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'e ilişkin hükme yönelik bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık ... hakkında 1163 sayılı Kanuna muhalefet suçundan hükmolunan adli para cezasının ise miktar ve niteliğine göre temyiz edilemez olduğu gözetilerek sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 305/1 ve 317. maddeleri uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar ... ve ...'in zimmet, sanıklar ..., ... ve ...'in görevi kötüye kullanmak suçlarından mahkümiyetlerine dair hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanıklar ..., ... ve ... yönünden yapılan incelemede; 11/03/2008 tarihli oturumda, sanıklara 5271 sayılı CMK'nın 147 ve 191. maddelerdeki yasal hakları hatırlatılmaksızın alınan savunmalarına dayalı olarak hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu, Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması, Sanıklar ... ve ... (...) yönünden yapılan incelemede;

Sanıkların kasa mevcudu olarak gözüken ancak yeni kooperatif yönetimine devretmedikleri 38.070 TL tutarındaki kooperatif parasından üyelere haricen belgesiz olarak borç verdikleri tutar düşüldükten sonra kalan 23.678 TL'nin üçüncü kişiler yararına işlenen zincirleme basit zimmet niteliğinde olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, aynı nedenlerle tebliğnamedeki bu hususta eksik soruşturma nedeniyle bozma isteyen görüşe de iştirak edilmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde ... Başkanı ve Başkanvekili olan sanıkların 2006 ve 2007 yıllarında, ...'ye verilen nakliye hizmeti karşılığında fatura kesilerek ilgili şirketten tahsil edilen 149.262 TL tutarındaki geliri muhasebe kayıtlarına 102.132 TL olarak kaydedip 47.130 TL'lik bölümünü kayıt dışı bırakmak suretiyle mal edindiklerinin iddia edildiği, sanıkların savunmalarında zimmetlerine para geçirmediklerini, bunun muhasebeci hatasından kaynaklandığını ifade ettikleri, yargılama aşamasında alınan 21/04/2009 tarihli ek bilirkişi raporunda da kooperatifin muhasebesini tutan ... ...'un 27/09/2006 tarihli fatura haricindeki dört adet faturayı peşin satış olarak kasaya eksik giriş kaydettiğinin ve bunun nedeninin anlaşılamadığının belirtilmesi karşısında adı geçen kooperatif muhasebecisi tanık olarak dinlenerek savunma ve bilirkişi raporundaki hususların sorulup açıklattırılması, konuya ilişkin elinde bulunması muhtemel belge ve faturaların temin edilerek dosyaya konulması ve gerekli görüldüğü takdirde yeni bir bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Zimmet suçunu TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi tatbik edilirken, hangi bentteki hak ve yetkilerin yasaklandığı gösterilmeksizin somut olayda uygulama yeri bulunmayan biçimde “memuriyet yapmalarının yasaklanmalarına” karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326 maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.